Παιχνίδια Medal of Honor για υπολογιστή

Στην ταραχώδη αρχαιότητα, όταν σε ταινίες δράσης πρώτου προσώπου τρέχαμε χωρίς ομάδα, φάγαμε κιτ πρώτων βοηθειών και σκεφτόμασταν τακτικά, «Είναι ο ίδιος διάδρομος ή ένας νέος;», υπήρχε ένα τέτοιο παιχνίδι — Μετάλλιο Τιμής
. Ήταν πολύ αγαπημένη και συνδέθηκε σαφώς με σκοπευτές για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά ήρθε το Call of Duty
και έδειξε ότι η «Medalka» είναι πολύ πιο αδύναμη από αυτήν. Στη συνέχεια, αρκετά χρόνια ανταγωνισμού και η άνευ όρων νίκη του «Call of Duty», εξασφαλισμένη με δύο βολές ελέγχου — Modern Warfare 1
— 2
.

Μετάλλιο Τιμής
, όπως λένε στο Διαδίκτυο, «διέρρευσε». Το 2007, κυκλοφόρησε το αδύναμο Airborne
, που οι δημιουργοί του Call of Duty
Δεν το πήραν καν στα σοβαρά. Ως αποτέλεσμα, το Call of Duty άρχισε να ανταγωνίζεται τον εαυτό του και τα αφεντικά Activision
Ήδη σκεφτόμασταν να φτιάξουμε ένα νέο γραφείο από χρυσό και διαμάντια. Αλλά EA
Όλο αυτό το διάστημα έφτιαχνε ένα σχέδιο εκδίκησης. Παρακολούθησε στενά τον εχθρό, μελέτησε τις τακτικές μάχης του και στρατολόγησε έμπειρους αξιωματικούς στις τάξεις της ( DICE
), δημιούργησε μια μονάδα ειδικών επιχειρήσεων ( Danger Close
) και πριν από μερικές εβδομάδες ξεκίνησε μια αποφασιστική επίθεση, η οποία έπρεπε να διαγράψει τη φράση Modern Warfare από τη μνήμη των αμάχων
. Βλέπετε το πρώτο γράμμα «M» στο όνομα — σκέφτεστε το Μετάλλιο Τιμής
!

Και πάλι σινεμά, τώρα χωρίς τους Γερμανούς

EA
Ήταν σίγουρη για τον εαυτό της, επέλεξε ακόμη και το πεδίο μάχης του εχθρού. Το θέμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έχει πλέον κλείσει ακόμη και με το «Μετάλλιο». Τώρα όλα συμβαίνουν στη σύγχρονη εποχή. Και αν στο Modern Warfare 2
δείχνει έναν πλασματικό πόλεμο, και μάλιστα έναν απολύτως παράλογο, τότε Μετάλλιο Τιμής
μας λέει για την αφγανική πραγματικότητα.

Μια απλή ιστορία για πολλές μονάδες μαχητών που πέφτουν σε ενέδρες, σώζουν τους συντρόφους τους, πετούν με ελικόπτερα και εξοντώνουν τους Ταλιμπάν σε βιομηχανική κλίμακα, έτσι ώστε μετά τις τελικές μονάδες να μπορούν να καταγραφούν με ασφάλεια στο κόκκινο βιβλίο με το όνομα «Γενειοφόρος τρομοκράτης».

Η πλοκή είναι απλή, όπως τα τοπία της ερήμου του Αφγανιστάν. Τα ένθετα πλοκής πριν από τις αποστολές, στις οποίες βλέπουμε μια αντιπαράθεση μεταξύ του «πίσω αρουραίου» από την Ουάσιγκτον και ενός πραγματικού συνταγματάρχη που οδηγεί τους γενναίους μαχητές «από μέσα», δεν είναι, το πολύ, ενοχλητικά. Στην πραγματικότητα είναι κουραστικοί. Πρωτόγονες αψιμαχίες α λα «Σταματήστε την επιχείρηση διάσωσης!» Μην τολμήσετε να στείλετε ένα ολόκληρο απόσπασμα για να σώσει μόνο δύο!». με την απάντηση «Δεν εγκαταλείπουμε τους δικούς μας, έμειναν εκεί μέχρι βέβαιου θανάτου! Δύο καλά παιδιά περικυκλωμένα από τους Ταλιμπάν!

Αλλά μπορείτε να κλείσετε τα μάτια σας σε αυτό. Ή απλώς απενεργοποιήστε τα screensavers. B Modern Warfare 2
, θυμάμαι ότι τέτοια βίντεο δεν ήταν και πολύ καλά. Infinity Ward
Ήδη επωφελήθηκε από τον τρόπο που παρουσιάστηκε η «τοπική» ιστορία, ο τρόπος που μας παρουσιάστηκε κάθε νέα αποστολή. Θυμηθείτε, κολυμπάμε κάτω από το νερό, και μετά βγαίνουμε και σκοτώνουμε τον εχθρό. μετά βίας έχουμε χρόνο να αποφύγουμε τις σφαίρες που τρυπούν το παρμπρίζ και το στήθος του οδηγού. τρέχοντας μέσα από τα χαρακώματα με φόντο τον φλεγόμενο Λευκό Οίκο; Τα διαδραστικά ένθετα, όταν νιώθετε ότι είστε μέρος της δράσης, πέτυχαν πολλούς πόντους.

Αλλά για Μετάλλιο Τιμής
Δεν προσπάθησαν καν να το υιοθετήσουν. Απλώς δεν υπάρχουν διαδραστικά βίντεο εδώ. Αν υπάρχει προφύλαξη οθόνης, τότε αφαιρούμε τα χέρια μας από το ποντίκι και το πληκτρολόγιο. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να παρακολουθήσετε, αλλά σήμερα αυτό είναι ήδη ένα μείον. Εδώ πετάμε με ένα ελικόπτερο, ο χαρακτήρας μας γυρίζει το κεφάλι του, ακούει τι λέει ο εκπαιδευτής, όταν ξαφνικά αρχίζει ο βομβαρδισμός. Όλοι τσακώνονται, κάποιος είναι ήδη νεκρός, ο ήρωας πετάγεται από άκρη σε άκρη, αλλά όλα αυτά συμβαίνουν σε κάποιον άλλον. Ο παίκτης είναι παρατηρητής. Αν και θυμηθείτε το πρώτο μέρος
Call of Duty
, όταν πλέουμε με βάρκες για το Στάλινγκραντ. Ακόμη και τότε τους επέτρεπαν να κοιτάξουν γύρω τους και να σκύψουν για να αποφύγουν τις σφαίρες. Και εδώ είναι μια ταινία.

Για εκατό Ταλιμπάν — ένα αρκουδάκι

Ήδη μετά τα πρώτα επίπεδα αρχίζετε να μαντεύετε ότι δεν πρέπει να περιμένετε τίποτα καινοτόμο εδώ. Φρέσκιες ιδέες; Με συγχωρείτε, δεν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Από πέντε έως έξι ώρες παιχνιδιού, θα περάσουμε μόνο 40-60 λεπτά πίσω από ένα ακίνητο πολυβόλο. Είναι απλώς ένα είδος κατάρας — πόσο καιρό μπορείς να μας γεμίζεις με αυτό;

Ο υπόλοιπος χρόνος είναι μια γκαλερί σκοποβολής. Τρέχουμε μπροστά μαζί με τρεις συμμάχους, που απλά δεν σταματούν να λένε ανοησίες στο ραδιόφωνο και σκοτώνουν τους Ταλιμπάν που σέρνονται έξω από όλες τις γωνιές. Επιπλέον, μερικές φορές ξαναγεννιούνται χωρίς δισταγμό ακριβώς κάτω από τη μύτη μας, βγαίνουν από αδιέξοδα και βρίσκονται πίσω από την πλάτη μας.

Φαίνεται σαν μια ακριβή ταινία δράσης, είναι ξεκάθαρο ότι επενδύθηκαν χρήματα: ένας όμορφος κινητήρας, όχι κάποιο είδος hack. Αλλά το gameplay είναι ένα βαρετό αξιοθέατο. Επιπλέον, τις πρώτες δύο ώρες οι προγραμματιστές σχεδόν μας κοροϊδεύουν και μας ταΐζουν εντελώς απρόσωπες, πανομοιότυπες, γκρίζες, κοινές εργασίες. Στην τρίτη αποστολή, έπεσα σε κατάθλιψη. Ξάπλωσε στον καναπέ και δεν κουνήθηκε για περίπου σαράντα λεπτά.

Στη συνέχεια, ωστόσο, εμφανίζεται τουλάχιστον κάτι διασκεδαστικό. Αλλά ακόμα και τότε — λίγο και όχι για πολύ. Για παράδειγμα, ο ήρωάς μας πέφτει από ένα ελικόπτερο και πέφτει στο έδαφος χωρίς όπλο και με τραυματισμένο πόδι. Έχουμε ένα μαχαίρι στο χέρι μας και περπατάμε με κουτσαίνοντας. Είναι νύχτα έξω, έχει χιόνι, οι Ταλιμπάν στην περιοχή μας ψάχνουν. Ξεκινήστε με μια σπίθα. Ρίξτε λίγο ξύλο και η φλόγα θα φουντώσει και θα θέλετε να προχωρήσετε. Και προχωράμε μπροστά, προσπαθώντας να επικοινωνήσουμε με τους συντρόφους μας στο ραδιόφωνο, κοιτάζοντας γύρω μας — υπάρχουν εχθροί κοντά; Και μετά παρατηρούμε έναν, μπορείς να συρθείς προς αυτόν από πίσω, άλλο ένα μέτρο… Το μαχαίρι γλιστράει στον λαιμό του τρομοκράτη, τον κατεβάζουμε ήσυχα στο έδαφος, παίρνουμε το πολυβόλο και… συνέλθουμε. Έχουν επουλωθεί τα σπασμένα κόκαλα, έχουν επουλωθεί οι πληγές; Λίγα λεπτά αργότερα τρέχουμε μαζί με την ομάδα και, με κραυγές και κραυγές, καθαρίζουμε τα βουνά από άθλιους αυτόχθονες.

Τελικά, μόνο ένα καλό εύρημα. Οι συγγραφείς έχουν δημιουργήσει ένα ενδιαφέρον σύστημα καταφυγίου. Εάν μετά το τρέξιμο πατήσουμε το πλήκτρο «καθίστε κάτω», ο χαρακτήρας θα τραντάξει στην πλησιέστερη πέτρα, σπασμένο αυτοκίνητο, τοίχο. Επομένως, μπορείτε να κινηθείτε γρήγορα και με σιγουριά στο πεδίο της μάχης. Τρέχουμε, κρυβόμαστε, πυροβολούμε και ανασυντάσσουμε ξανά.

Αλλά επειδή οι βολές από μόνες τους είναι μονότονες, υπάρχουν πάντα ένα εκατομμύριο εχθροί και είναι βαρετό να σουτάρεις ακόμα και μετά από δύο ώρες, αυτό το ατού δεν μπορεί να φέρει τη νίκη. Υπάρχει, ωστόσο, ένα ακόμη.

Το παιχνίδι αναπτύσσεται, τα γένια μεγαλώνουν

Κίνδυνος Κλείσιμο
αντιπαραβάλλει το έργο του με το Modern Warfare 2
. Εκεί είναι ένας πλασματικός πόλεμος, ένα είδος ανοησίας, αλλά εδώ όλα είναι αληθινά, σοβαρά. Οι συγγραφείς άφησαν ακόμη και γένια. Προς τιμήν αυτών που πολέμησαν στο Αφγανιστάν.

Και εδώ είναι μια από τις στιγμές που προσπαθούν να μας αγγίξουν γρήγορα. Βρισκόμαστε περικυκλωμένοι από εχθρούς, στριμωγμένους σε ένα μικροσκοπικό σπίτι, βουνά από όλες τις πλευρές, εχθρούς που ξεχύνονται σε ένα ατελείωτο ρυάκι. Στο ραδιόφωνο, ο διοικητής του αποσπάσματος ζητά υποστήριξη, λέγοντας ότι υπάρχουν πάρα πολλοί αντίπαλοι, δεν θα αντέξουμε πολύ. Και πράγματι, οι Ταλιμπάν είναι ορατοί και αόρατοι. Έχοντας εμφανιστεί στον ορίζοντα, κινούνται αργά προς το μέρος μας, δεν χρησιμοποιούν κάλυψη και πεθαίνουν από δύο ή τρία χτυπήματα. Οι τρομοκράτες είναι τόσο ηλίθιοι που όταν πλησιάζουν, στέκονται στο ύψος τους και περιμένουν να τους πυροβολήσουμε. Αλλά υπάρχουν πραγματικά πολλοί μοχθηροί επικριτές, περισσότεροι από αυτούς που μπορούμε να σκοτώσουμε, και σταδιακά το καταφύγιό μας καταρρέει. Μια τρύπα σε έναν τοίχο, μια οροφή που πέφτει σε έναν άλλο, και οι εχθροί προχωρούν εξίσου απαθώς προς τα εμπρός, επιτρέποντάς σας να τους κόψετε σε παρτίδες.

Στο βάθος ακούγεται μια γλυκιά μελωδία, ο διοικητής αρχίζει να φωνάζει στο ραδιόφωνο ότι δεν χρειαζόμαστε βοήθεια, δεν υπάρχει περίπτωση. Και πρέπει να σε αγγίζει. Όπως, είμαστε σε μια παγίδα, λίγα λεπτά ακόμα — και βέβαιος θάνατος, σίγουρα δεν θα επιβιώσουμε. Αλλά, διάολε, σε αυτά τα δέκα λεπτά έχω ήδη πυροβολήσει μερικές εκατοντάδες Ταλιμπάν, έχω σκοτώσει περισσότερους από πολλούς στρατιώτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε όλη την περίοδο του πολέμου, είμαι ο ήρωας του πλανήτη! Φοβάστε ότι θα σας σκοτώσουν τώρα; Πφ-φ, νιώθω τεράστιες ατσάλινες μπάλες ανάμεσα στα πόδια μου, γιατί κυριολεκτικά άλλα δεκαπέντε δευτερόλεπτα — και τουλάχιστον είκοσι Ταλιμπάν θα πάνε στον άλλο κόσμο. Πώς θα με τρομάξεις;

Προγραμματιστές Μετάλλιο Τιμής
Απλώς δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν σε αυτό που οι ίδιοι ήθελαν να δείξουν. Και δεν πρόκειται καν για αυτήν την αποστολή μόνο. Απλώς ολόκληρο το παιχνίδι είναι εκατοντάδες, χιλιάδες σκοτώσεις. Ο χαρακτήρας μας είναι ένας μικρός θεός που στάλθηκε στη Γη, μια μηχανή που αλέθει όλους όσους μπαίνουν εμπόδιο. Και παρόλο που βρισκόμαστε στο Αφγανιστάν, παρόλο που πρόκειται για πραγματικό πόλεμο, αλλά, στην ουσία, είναι εξίσου υπέροχος όπως στο Modern Warfare 2
. Και τα μακριά γένια των προγραμματιστών δεν την κάνουν να φαίνεται σοβαρή.

Πολεμήστε με το δικό σας είδος

Μια άλλη εταιρεία ήταν υπεύθυνη για τη λειτουργία δικτύου. EA
για πολλούς παίκτες Medal of Honor
προσκάλεσε τους δημιουργούς του Bad Company 2
. Και αυτό, μάλιστα, είναι ορατό. Αισθάνεστε σαν να παίζετε ένα πακέτο επέκτασης για Battlefield
. Αλλά η προσθήκη είναι φθηνή, στην οποία δούλεψαν είτε οι γιοι (απίθανο) είτε τα κατοικίδια (πολύ πιθανό) των προγραμματιστών.

Το multiplayer είναι περίεργο στο διάολο. Από τη μία πλευρά, με εξωτερική ομοιότητα με το Bad Company 2
Το μόνο που προέρχεται από αυτό είναι ο κινητήρας και η μηχανική. Οι χάρτες είναι πολύ μικρότεροι, πρακτικά δεν υπάρχει εξοπλισμός, οι τάξεις είναι αυθαίρετες. Άρα — όχι Battlefield
. Παιχνίδι πιο κοντά στο Modern Warfare 2
. Πιο κοντά σε δυναμική, αλλά σε ποιότητα εκτέλεσης Μετάλλιο Τιμής
τρελά μακριά και από τα δύο μέρη Call of Duty
σύγχρονες μέρες.

Υπάρχουν μαθήματα, αλλά σε τι χρησιμεύουν; Ένας θύελλας τρέχει τριγύρω με πολυβόλα και πολυβόλα — και αυτό είναι το μόνο πράγμα που τον ξεχωρίζει από έναν ειδικό που τρέχει με υποπολυβόλα και κυνηγετικά όπλα. Αλλά και οι δύο θα πρέπει να παίξουν για να δοκιμάσουν όλα τα όπλα. Ωστόσο, κανένα κιτ πρώτων βοηθειών, επισκευές κ.λπ.

Στο ίδιο Modern Warfare 2
Δεν υπήρχαν μαθήματα, αλλά το σύστημα εξέλιξης των χαρακτήρων ήταν εξαιρετικό. Λάβαμε διάφορα skills, ξεκλείδωτα όπλα και κάθε είδους προσθήκες σε αυτά. Είναι ενδιαφέρον, συναρπαστικό. Β Μετάλλιο Τιμής
όλα είναι τσιγκούνια και μέτρια.

Και οι τρόποι λειτουργίας είναι αρκετά τέτοιοι. Υπάρχει, για παράδειγμα, μια επίθεση, όπως στο Bad Company 2
, αλλά λαμβάνει χώρα σε μικροσκοπικούς χάρτες. Έκανες τρία βήματα — ήσουν ήδη στο σημείο, απρόσεκτα στράφηκε προς τα αριστερά και ήσουν ήδη από την άλλη πλευρά του. Τα επίπεδα φαίνονται άσχημα, αλλά είναι πραγματικά όμορφα και ενδιαφέροντα κατασκευασμένα — όχι περισσότερα από δύο ή τρία. Και πάλι, δεν συγκρίνεται με αυτό που υπάρχει στο Modern Warfare 1
— 2
.

Επομένως, η λειτουργία δικτύου σίγουρα δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε. Επιπλέον, ένα πρόσθετο για το Bad Company 2 θα κυκλοφορήσει σύντομα
και Black Ops
, τα οποία είναι εγγυημένα καλύτερα από οτιδήποτε βλέπουμε στο Medal of Honor
.

***

Η προσπάθεια να σκουπίσω τη μύτη μου απέτυχε. Ωστόσο, όπως και η επιθυμία να κάνουμε ένα συναρπαστικό, ενδιαφέρον και διδακτικό παιχνίδι για έναν πόλεμο που τελείωσε μόλις πριν από λίγα χρόνια. Το αίσθημα του Medal of Honor δεν μου επιτρέπει να το βαθμολογήσω ως «έπαινο»
. Όλο και περισσότερο θέλω να πω: «Ναι, αυτό είναι σκουπίδια!» Αλλά στην αξιολόγηση βλέπετε μια «διέλευση» — έναν πολύ ακριβή ορισμό για το έργο. Περάσαμε, δεν απολαύσαμε καθόλου και αρχίσαμε να περιμένουμε την επόμενη ταινία δράσης. Από άλλους προγραμματιστές.

Πλεονεκτήματα:
έχουν επενδυθεί πολλά χρήματα — μπορείτε να το νιώσετε. όμορφη εικόνα, ιδιαίτερα ορεινά τοπία. ένα συμβατικό σύστημα εξωφύλλου για μια ταινία δράσης πρώτου προσώπου.
Μειονεκτήματα:
πλήρης πλήξη? άλλη γκαλερί σκοποβολής? δεν υπάρχει διαδραστικότητα στα βίντεο. προκαλεί κατάθλιψη, από την οποία μόνο τα ισχυρά αλκοολούχα ποτά και οι διεφθαρμένες γυναίκες μπορούν να σε βγάλουν και δεν παρέχονται με το παιχνίδι!