Huawei Honor Pad 2 – dane techniczne

Projektowanie

Choć Huawei Mediapad X2 jest bardzo podobny do swojego poprzednika, to na pierwszy rzut oka łatwo je rozróżnić. Nowy tablet posiada czarną ramkę wokół ekranu, która stwarza wrażenie braku marginesów.

W rzeczywistości rozmiar marginesów Mediapada pozostał taki sam, co wyraźnie widać na poniższym zdjęciu:

Nie ma już różnic w konstrukcji panelu przedniego w stosunku do Mediapada X1. Nad ekranem znajduje się głośnik, a nieco z boku znajduje się obiektyw aparatu. Znajduje się tu również wskaźnik ładowania. Można go także używać do odbierania powiadomień, jeśli włączysz tę opcję w ustawieniach ekranu.

Tylną ściankę, tak jak poprzednio, tworzy prostokątny metalowy panel i plastikowe wstawki otaczające ją po obu stronach. Ale w Mediapad X2 wszystkie te części mają ten sam kolor. W Internecie znaleźliśmy także wzmianki o złotej modyfikacji tabletu. Na zdjęciu na początku artykułu widać, że jest on w całości zaprojektowany w tym kolorze, kontrastuje jedynie wyświetlacz.

Logo Honor jest wydrukowane na tylnej ścianie. W niektórych krajach urządzenie jest faktycznie wypuszczane pod tą marką. Ale w Rosji producent nadal będzie go promował jako Huawei Mediapad, a w oficjalnych dostawach, tak jak poprzednio, na tylnym panelu zobaczymy mały napis „Huawei” z markowymi „płatkami”.

Srebrny pierścień wokół aparatu jest zrównany wysokością z powierzchnią, a sam obiektyw, podobnie jak umieszczona w pobliżu lampa błyskowa, jest o ułamek milimetra niżej.

Głośnik multimedialny jest wyprowadzany przez małe szczeliny w rogu. Jakość dźwięku jak na standardy tabletu jest bardzo dobra, podobnie jak rezerwa głośności. W przeciwieństwie do Mediapada X1, z jakiegoś powodu dźwięk jest tutaj znacznie stłumiony, jeśli tablet zostanie umieszczony na stole. Jednak nawet w tym przypadku urządzenie jest głośniejsze niż wielu konkurentów.

Huawei zamienił przyciski mechaniczne, więc teraz, gdy podniesiesz tablet ze stołu, przypadkowo zmienisz głośność zamiast wyłączyć/włączyć wyświetlacz. Poza tym przyciski są łatwe w użyciu i mieszczą się dokładnie pod kciukiem prawej ręki.

Na górze, w starym miejscu, znalazło się gniazdo jack 3,5 mm do podłączenia zestawu słuchawkowego, a obok niego drugi mikrofon.

Złącze Micro-USB i główny mikrofon zostały przeorganizowane. Nie pociągało to za sobą żadnych konsekwencji użytkowych, krok ten był prawdopodobnie podyktowany zmianami w architekturze wewnętrznej.

Tacki na karty znajdują się po tej samej stronie, co przyciski mechaniczne. Z zewnątrz wysuwane części są nie do odróżnienia, a jedynie część opakowania – folia ochronna – wyraźnie pokazuje, że dolny slot przeznaczony jest na Micro-SIM, a do górnego można włożyć kartę pamięci lub Nano-SIM jeden. W samym systemie operacyjnym znajduje się również wskazówka.

Za pomocą ustawień użytkownik może wybrać, które z dwóch gniazd SIM będzie działać w trybie 2G/3G/4G. Dla innych dostępne będą jedynie sieci drugiej generacji. Po przeciwnej stronie, po lewej stronie, nie ma żadnych elementów interaktywnych.

W porównaniu do pierwszej generacji, Huawei Mediapad X2 wprowadził więcej zmian, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Jednak praktyczny wynik jest zauważalny jedynie po zmianie koloru pól. Dzięki całkowicie czarnemu rdzeniowi urządzenie wygląda bardziej efektownie, zwłaszcza jego złota modyfikacja. Huawei powinien mieć jakiś sposób na zaprojektowanie oznaczeń na złączach, aby można było je rozróżnić bez konieczności ich usuwania.

Chiński producent utrzymuje bardzo wysoką jakość wykonania w linii Mediapad X. Niezależnie od tego, jak bardzo próbowaliśmy zgiąć tablet, ze stoickim spokojem znosił wszystko, nie wydawszy ani jednego pisku.

System operacyjny

Huawei Mediapad X2 jest wyposażony w piątą wersję systemu Google Android i zastrzeżoną powłokę EmotionUI 3.0.5 (wersja GEM-701LV100R001C001B008T01-log). Niedawno testowaliśmy inny tablet Huawei, Mediapad T1 7.0, z prawie tą samą wersją powłoki, ale starszą wersją Androida 4.4.2. Po porównaniu wyglądu systemu operacyjnego na dwóch tabletach staje się jasne, że wersja samego systemu operacyjnego Android w urządzeniach czołowych producentów jest znacznie mniej istotna niż wersja autorskiego interfejsu. Z 16 GB pamięci wewnętrznej dla użytkownika dostępne jest jedynie 10,35 GB.

Wszystkie aplikacje są gromadzone na komputerach stacjonarnych. Domyślnie zainstalowany jest motyw „złoty” (w przypadku złotej modyfikacji tabletu), ale można go łatwo zmienić na bardziej kolorowy. Wszystkie aplikacje są gromadzone na komputerach stacjonarnych. Menu powiadomień i przełączników są oddzielone. Obydwa elementy systemu operacyjnego można w dużym stopniu dostosowywać.

Przesuwając ekran blokady z dołu, użytkownik zostaje przeniesiony do menu, w którym można szybko uruchomić niektóre aplikacje i sterować odtwarzaczem multimedialnym. Ponadto domyślnie Mediapad za każdym razem umieszcza na ekranie blokady nowe okładki, z których wiele jest naprawdę pięknych. Można je natychmiast wysłać jako obrazy, bezpośrednio z wysuwanego menu. Istnieją zbiory okładek na różne tematy, które są aktualizowane online.

Najbardziej przydatnym narzędziem EmotionUI jest funkcjonalny menedżer telefonu, za pomocą którego w łatwy sposób możesz wyczyścić pamięć, śledzić zużycie energii, odfiltrować niechciane połączenia, wiadomości i powiadomienia.

Poprzez ustawienia tabletu dowiedzieliśmy się o tak ciekawym akcesorium Huawei jak inteligentny film (do nabycia osobno). Pozwala przenieść trzy wymagane klawisze Androida poza wyświetlacz i tym samym zwiększyć jego obszar aktywny. Dodatkowo tworzy dwie aktywne strefy w górnych rogach nad ekranem. Klikając dwukrotnie w każdą z nich, możesz przypisać jedną z pięciu akcji, w tym tak przydatne, jak optymalizacja pamięci RAM.

Lista obsługiwanych gestów jest niewielka i niezbyt przydatna. Nie znaleźliśmy opcji włączenia ekranu podwójnym dotknięciem (chociaż w Mediapadzie X1 była taka opcja). Ale alternatywny interfejs systemu operacyjnego pozostał na swoim miejscu, prosty i kafelkowy. Istnieje kilka preinstalowanych małych aplikacji — dyktafon, radio FM, lustro itp. — z których będziemy podświetlać szkło powiększające. Pomaga osobom niedowidzącym, powiększając mały tekst i skutecznie skupiając się na nim.

Oprócz braku standardowego wybudzania podwójnym dotknięciem, rozczarował nas także brak przycisku umożliwiającego ukrycie standardowego dolnego panelu Androida. Tablety Huawei zwykle mają tę funkcję. Jeśli chcesz wyłączyć lub ponownie uruchomić urządzenie, z jakiegoś powodu musisz wykonać wyjątkowo długie dotknięcie, aby potwierdzić akcję.

Platforma i wydajność

Huawei Mediapad X2 wyposażony jest w jednoukładowy układ HiSilicon Kirin 930. Jest produkowany według dużego schematu. LITTLE i składa się z dwóch klastrów, każdy zawierający cztery rdzenie.

Producent pozycjonuje Kirina 930 jako bezpośredniego konkurenta popularnego Qualcomm Snapdragon 810, który jak wiemy składa się z dwóch czterordzeniowych klastrów, Cortex-A53 i Cortex-A57. Huawei uważa, że ​​flagowy Snapdragon SoC swoją sławę związaną z poważnym przegrzewaniem zawdzięcza drugiemu, mocniejszemu czwórce rdzeni, które charakteryzują się znacznie niższą efektywnością energetyczną w porównaniu do pierwszego.

Zamiast Cortex-A57, procesor Kirin 930 wykorzystuje ten sam Cortex-A53 w swoim klastrze „uderzenia”. Aby zapewnić konkurencyjną wydajność, Huawei podkręcił je do 2,2 GHz, nazywając powstałe komponenty Cortex-A53e. Drugi klaster procesorów obsługuje najpopularniejszy Cortex-A53, z bardziej ekonomiczną częstotliwością półtora gigaherca.

Sądząc po charakterystyce tabletu, w Mediapadzie X2 producent zdecydował się nie wyciskać maksimum z układu, ale ograniczyć maksymalną częstotliwość Cortex-A53e do dwóch gigaherców. Do pracy z grafiką używany jest czterordzeniowy Mali-T628 pracujący z częstotliwością 680 MHz. Różne modyfikacje Mediapada X2 mają 2/16 lub 3/32 GB pamięci RAM i pamięć stałą. Znając skłonności chińskich deweloperów, możemy założyć, że dodatkowe gigabajty zarezerwowane zostały wyłącznie dla złotego Mediapada.

Tak potężne platformy nie są szczególnie popularne w urządzeniach w formacie Mediapad X2. Jeśli jesteś zainteresowany porównaniem wydajności z notorycznym Snapdragonem 810, wystarczy, że otworzysz jedną z wielu recenzji urządzeń z tym SoC na naszej stronie w kolejnej zakładce.

Przeglądarkę Mozilla w Google Chrome uruchomiliśmy trzykrotnie od zera i w tabeli umieściliśmy najlepszy wynik, który i tak był niższy niż w przypadku pierwszego Mediapada. Następnie przeprowadziliśmy test w natywnej przeglądarce tabletu i uzyskaliśmy 12141,4 ms. Jednocześnie Google Octane wykazuje dobre wyniki nawet w przeglądarce Chrome. Wniosek jest tylko jeden: testy JavaScript mogą być bardzo wrażliwe na przeglądarki.

Antutu rozwiewa wszystkie główne obawy dotyczące wydajności. Nowy Kirin zbliża się do 50 tysięcy, okazując się tym samym nie gorszy od Snapdragona 810 (i o zapełnieniu konkurentów z naszego stołu nie ma nic do powiedzenia). W 64-bitowym trybie Antutu nowy Mediapad osiąga 50560 punktów.

Pod względem wydajności jednego rdzenia Mediapad X2 wyprzedza wszystkich konkurentów Androida, a w sumie – nawet najnowszego iPada mini.

Oceńmy wydajność w testach porównawczych gier:

Wydajność Mediapada X2 pozwala na korzystanie z bardziej wymagających trybów testu porównawczego. W scenie HD GFXBenchmark Manhattan na OpenGL ES 3.0 nasz bohater uzyskał 8,4 i 9 klatek na sekundę w trybie ekranowym i pozaekranowym. A etap Epic Citadel Ultra High Quality działał z szybkością 46,9 kl./s. W przypadku niektórych testów porównawczych w ustawieniach dostępna była opcja „przyspiesz działanie GPU”, ale wyniki nie uległy poprawie, a wręcz przeciwnie: na przykład ta sama Epic Citadel Ultra High Quality pokazywała 44,8 fps.

Na podstawie wyników testów porównawczych możemy stwierdzić dwukrotną poprawę wydajności Huawei Mediapad X2 w porównaniu do pierwszej generacji. Ale znacznie ciekawsze jest porównanie ze Snapdragonem 810. Jeśli w złożonym Antutu tablet dorównał urządzeniom o podobnych cechach (LG G Flex 2), to w scenach gier widzimy poważne opóźnienie w stosunku do Qualcomma. Kirina 930 zdecydowanie nie można nazwać mistrzem wydajności; Zobaczmy, jak sprawy mają się ze kompatybilnością gier.

Już wcześniej spotkaliśmy się z faktem, że Call of Duty ładuje się długo, ale tym razem zabrakło nam cierpliwości. Po 20 minutach przewijania ekranu powitalnego po wybraniu misji zamknęliśmy aplikację. Ogólnie rzecz biorąc, kompatybilność gier Mediapada X2 nie jest tak dobra, jak oryginalnego Mediapada. Choć moc urządzenia, sądząc po ustawieniach GTA: San Andreas, wystarczyłaby dla całego zestawu testowego.

Poniżej obraz termowizyjny tylnej powierzchni (góra obrazu po prawej stronie), uzyskany po 10 minutach prowadzenia testu akumulatora w programie GFXBenchmark:

Widać, że ogrzewanie nie jest bardzo zlokalizowane, ale nadal wyraźnie po prawej stronie urządzenia, co najwyraźniej odpowiada lokalizacji chipa SoC. Według komory grzewczej maksymalne nagrzewanie wyniosło tylko 38 stopni, a to całkiem sporo.

Ekran

Przednia powierzchnia ekranu wykonana jest w formie szklanej płyty o lustrzanie gładkiej powierzchni, odpornej na zarysowania. Sądząc po jasności odbitych obiektów, właściwości przeciwodblaskowe ekranu nie są gorsze od właściwości Google Nexusa 7 (2020) (zwanego dalej po prostu Nexusem 7). Dla jasności oto zdjęcie, na którym biała powierzchnia odbija się w wyłączonych ekranach obu tabletów (po prawej Huawei Mediapad X2, a na wszystkich kolejnych zdjęciach porównawczych testowany tablet znajduje się nad Nexusem 7):

Ekran Huawei Mediapad X2 jest tak samo ciemny jak Nexus 7 (jasność według zdjęć wynosi 105 dla obu). Potrojenie odbitych obiektów w ekranie Huawei Mediapad X2 jest bardzo słabe, świadczy to o tym, że pomiędzy zewnętrzną szybą (zwaną też czujnikiem dotyku), a powierzchnią matrycy (ekran typu OGS – One Glass Solution) nie ma szczeliny powietrznej. .

Ze względu na mniejszą liczbę granic o bardzo różnych współczynnikach załamania światła (typu szkło-powietrze), ekrany takie wyglądają lepiej w warunkach silnego oświetlenia zewnętrznego, jednak ich naprawa w przypadku pękniętej szyby zewnętrznej jest znacznie droższe, ponieważ konieczna jest wymiana konta całego ekranu. Na zewnętrznej powierzchni ekranu znajduje się specjalna oleofobowa (odporna na tłuszcz) powłoka (nawet nieco lepsza pod względem wydajności niż w Nexusie 7), dzięki czemu odciski palców są usuwane znacznie łatwiej i pojawiają się wolniej niż w przypadku zwykłego szkła.

Przy ręcznym sterowaniu jasnością i wyświetlaniu białego pola na pełnym ekranie, jego maksymalna wartość wynosiła około 500 cd/m², a minimalna 9 cd/m². Maksymalna jasność jest bardzo wysoka, a biorąc pod uwagę doskonałe właściwości przeciwodblaskowe, czytelność nawet w słoneczny dzień na zewnątrz powinna być na dobrym poziomie.

W całkowitej ciemności jasność można zmniejszyć do komfortowej wartości. Automatyczna regulacja jasności realizowana jest w oparciu o czujnik światła (znajduje się na prawo od gniazda przedniego głośnika). Działanie tej funkcji uzależnione jest od położenia suwaka regulacji jasności. Jeśli wynosi 100%, to w całkowitej ciemności funkcja automatycznej jasności zmniejsza jasność do 130 cd/m² (trochę za dużo), w biurze oświetlonym sztucznym światłem (ok. 400 lux) ustawia ją na 370 cd/m² (mogła być niższa), w bardzo jasnym otoczeniu (odpowiadającym oświetleniu w pogodny dzień na zewnątrz, ale bez bezpośredniego światła słonecznego — 20 000 lux lub trochę więcej), jasność wzrasta do 500 cd/m² (do maksimum — to tak powinno być); jeśli korekta wynosi około 50%, wówczas wartości są następujące:

9, 170 i 500 cd/m² (kombinacja idealna), regulator 0% — 9, 38 i 260 cd/m² (dwie ostatnie wartości są nieco za niskie, co jest logiczne). Okazuje się, że funkcja automatycznej jasności działa w zupełności wystarczająca i pozwala użytkownikowi dostosować pracę do indywidualnych wymagań. Na każdym poziomie jasności praktycznie nie ma modulacji podświetlenia, dzięki czemu nie ma migotania ekranu.

W tym tablecie zastosowano matrycę typu IPS. Mikrofotografie pokazują typową strukturę subpikseli IPS:

Dla porównania można obejrzeć galerię mikrofotografii ekranów stosowanych w technologii mobilnej.

Ekran ma dobre kąty widzenia, bez odwracania odcieni i bez znaczących przesunięć kolorów, nawet przy dużych odchyleniach widzenia od prostopadłości do ekranu. Dla porównania oto zdjęcia, na których te same obrazy wyświetlane są na ekranach Nexusa 7 i testowanego tabletu, przy jasności obu ekranów ustawionej na około 200 cd/m² i balansie kolorów w aparacie zmuszonym do przełączenia się na 6500 K. Obraz testowy prostopadle do ekranów:

Balans kolorów nieznacznie się różni, kolory są jasne i nasycone na obu tabletach (niektóre różnice mogą wynikać z nieco innej jasności podświetlenia). I białe pole:

Zauważamy dobrą jednolitość jasności i odcienia barw. Teraz pod kątem około 45 stopni do płaszczyzny i boku ekranu:

Widać, że balans kolorów i jasności nie zmienił się zbytnio na obu tabletach, kontrast pozostał na dobrym poziomie. Następnie białe pole:

Jasność pod kątem w przypadku obu tabletów zauważalnie spadła (co najmniej 5 razy, biorąc pod uwagę różnicę w czasie otwarcia migawki), ale spadek jest taki sam (biorąc pod uwagę niewielką różnicę przy początkowym ustawianiu jasności podświetlenia) . Po odchyleniu po przekątnej czarne pole jest słabo rozjaśniane i nabiera fioletowego lub czerwono-fioletowego odcienia. Dla porównania zdjęcie z Nexusa 7 pokazuje to (jasność białych obszarów w kierunku prostopadłym jest w przybliżeniu taka sama dla obu tabletów!):

I z innej perspektywy:

Patrząc prostopadle, równomierność czarnego pola nie jest idealna — wzdłuż krawędzi występują prześwietlone obszary:

Jednakże, jak już wiemy z przykładu Nexusa 7, oświetlenie czarnego pola może się znacznie różnić w zależności od przypadku. Kontrast (mniej więcej w środku ekranu) jest wysoki – około 990:1. Czas reakcji czarno-biało-czarny wynosi 23 ms (12 ms wł., 11 ms wył.). Przejście pomiędzy półtonami szarości od 25% do 75% (według wartości koloru) i z powrotem zajmuje łącznie 35 ms.

Krzywa gamma, zbudowana z 32 punktów w równych odstępach w oparciu o numeryczną wartość odcienia szarości, nie ujawniła blokady ani w światłach, ani w cieniach. Wykładnik przybliżonej funkcji potęgi wynosi 2,18, czyli jest nieco niższy od standardowej wartości 2,2. W tym przypadku rzeczywista krzywa gamma niewiele odbiega od zależności od prawa potęgowego:

Gama kolorów jest prawie równa sRGB:

Z widm wynika, że ​​filtry matrycowe mieszają ze sobą składniki w umiarkowanym stopniu:

Dzięki temu kolory mają naturalne nasycenie. Równowaga odcieni w skali szarości jest dobra, ponieważ temperatura barwowa jest niewiele wyższa niż standardowe 6500 K, a odchylenie od widma ciała doskonale czarnego (ΔE) jest mniejsze niż 10, co jest uważane za dobry wskaźnik dla urządzenia konsumenckiego . Jednocześnie różnica w temperaturze barwowej i ΔE jest niewielka, co pozytywnie wpływa na wizualną percepcję balansu kolorów.

To urządzenie umożliwia regulację balansu kolorów za pomocą regulacji odcienia cieplejszego i chłodniejszego.

Na powyższych wykresach krzywe są bez korelacji. odpowiadają wynikom bez jakiejkolwiek korekcji balansu kolorów, a krzywe Cieplej odpowiadają danym uzyskanym po przesunięciu suwaka korekcji w stronę „ciepłą” (jak na zrzucie ekranu powyżej). Można zauważyć, że zmiana balansu odpowiada oczekiwanemu wynikowi, ponieważ temperatura barwowa zbliżyła się jeszcze bardziej do wartości standardowej, ale ΔE niestety zauważalnie wzrosła. Nie ma sensu wprowadzać poprawek.

Podsumujmy. Ekran charakteryzuje się bardzo wysoką jasnością maksymalną oraz posiada doskonałe właściwości przeciwodblaskowe, dzięki czemu czytelność nawet w warunkach bardzo jasnego oświetlenia zewnętrznego będzie na dobrym poziomie. W całkowitej ciemności jasność można zmniejszyć do komfortowej wartości. Tryb z automatyczną regulacją jasności działa odpowiednio.

Zaletami ekranu jest brak szczeliny powietrznej w warstwach ekranu i migotania, skuteczna powłoka oleofobowa, wysoki kontrast i stabilność czerni przy odchyleniu wzroku od prostopadłości do płaszczyzny ekranu, dobra balans kolorów równy gamie kolorów sRGB. Do istotnych wad można zaliczyć zauważalną nierówność czarnego pola.