Medal of Honor (2010) — Uzależnienie od hazardu

Medal Honoru
— jedna z tych gier, które na stałe zapisały się w historii gamingu
przemysł. To gra, która położyła podwaliny pod wiele innych projektów i stała się własną
swego rodzaju pionier w swoim gatunku. Ma długą historię, w której istnieją
wzloty i upadki. Właśnie o tym będzie mowa w naszej historii. Zobaczmy więc,
gdzie to wszystko się zaczęło?

A wszystko zaczęło się w 1999 roku. W tym czasie Electronic Arts miało
W swojej linii gier jest już wiele projektów, które cieszą się dużą popularnością. Były
Uwzględniono prawie wszystkie gatunki, ale nie było ani jednej strzelanki o drugiej wojnie światowej.
A w listopadzie 1999 narodziła się pierwsza część Medal of Honor .
,
wydany, co dziwne, na platformie Sony Plastation. Opracowano grę
Interaktywne studio DreamWorks. Fabuła gry była dość ciekawa… Główna
bohater — pilot wojskowego korpusu transportowego James Stephen Patterson, aktywny
na tyłach Niemiec. Po raz pierwszy w gatunku pojawiły się misje stele, które na długi czas stały się
seria żetonów Medal of Honor
. Pojawiły się także apteczki i bidony, które
zostały opracowane w wielu innych projektach. Jeśli chodzi o broń, był wybór
nie tak duży, jak bym chciał. Arsenał ograniczał się do karabinów M1 Garand
oraz pistolety maszynowe BAR, Thompson i MP 38, pistolet i pistolet Walther P38
z tłumikiem. Dostępne były także granaty, granatniki Panzershrek i Bazooka.
W niektórych misjach mamy możliwość strzelania z ciężkiego karabinu maszynowego MG-42,
który miał ograniczony zasięg, ale miał nieskończoną amunicję i nie miał
potrzebował doładowania.

Gra składa się z 22 misji rozgrywających się na 7 poziomach. Aby ukończyć poziom, musisz ukończyć wszystkie misje. Jeśli przynajmniej jedna misja
nie zostanie ukończony, wówczas poziom będzie musiał zostać ukończony od nowa.

Sztuczna inteligencja nie była realistyczna, ale już wtedy miała pewne
„żetony”, które uczyniły grę szczególnie interesującą. Wrogowie mogą się ukrywać
za rogami i schronami, uważaj i strzelaj. Wróg mógł także odeprzeć rzucony
granaty lub podnieś je i rzuć z powrotem w gracza, a czasem nawet zakryj
granaty swoim ciałem, aby ocalić swoich towarzyszy.

Największy wpływ na pierwszą i kolejne części serii miał film „Szeregowiec Ryan”. Nie jest to zaskakujące, ponieważ scenariusz do wersji oryginalnej napisał
Steven Spielberg i eksperci wojskowi wysyłali programistów na szkolenia, podczas których dowiadywali się z pierwszej ręki, co to znaczy być żołnierzem.

Kolejną cechą gry była muzyka instrumentalna, która pojawiła się w serialu w przyszłości. Pamiętam jak miło było posłuchać tej muzyki, bo
harmonijnie wpasowują się w to, co dzieje się na ekranie. To dodało jeszcze głębszego znaczenia grze i wszystko wokół ciebie było mocniej odczuwalne.

Kolejnym ciekawym aspektem gry był tryb wieloosobowy, a raczej jego skłonności, ponieważ
nie był taki jak jego starszy brat, obecny we współczesnych
Gry. Ekran został podzielony na 2 równe części i można było wspólnie przechodzić przez poziomy,
zabijają się nawzajem, gdy się spotykają.

Oczywiście tryb wieloosobowy sprawił, że gra odniosła ogromny sukces i stała się bardzo popularna. Dlatego rok później ukazała się druga część — Medal of Honor:
Podziemie
. Główny bohater się zmienił. Teraz jest to młoda dziewczyna o imieniu Manon Baptiste. Postać wzorowana jest na Helen Deschamps Adams, która była we Francji
Ruch oporu podczas II wojny światowej. Tę bohaterkę można spotkać także w solowym towarzystwie pierwszej części. W grze niewiele się zmieniło. Od
Broń w grze to koktajle Mołotowa, granatnik Panzerfaust, karabin szturmowy StG 44, snajper Mauser 98, pistolet Colt M1911,
Kusza Wielkiego Joe.

Wyposażenie w grze obejmuje czołgi T-III i T-IV, transportery opancerzone, motocykle
BMW z przyczepą boczną, ciężarówki Opla. Ogólnie gra nie jest uboga w broń. Składa się z
jest taka sama jak pierwsza część z 7 poziomów, która obejmowała 25 misji.
Gra nie została przyjęta tak ciepło jak pierwsza część, co nie jest zaskoczeniem. Nowość
to nie wystarczyło i gra wyszła zbyt szybko.

A potem w 2002 roku ujrzałem światło
Medal Honoru: Atak Aliantów
. Gra została natychmiast doceniona przez wszystkich krytyków filmowych i słusznie można ją uznać za najlepszą grę wojskową
strzelec tamtych czasów. Trzecia część ukazała się już na PC, co tylko na korzyść gry. Gra została opracowana przez amerykańską firmę 2020, Inc, część
którego pracownicy udali się później do Infinity Ward i pracowali nad rozwojem Call of Dutty.

Tym razem głównym bohaterem gry jest porucznik armii amerykańskiej Mike Powell, który służy w pierwszym batalionie Rangerów. Broni jest dużo więcej.
W grze dostępne są takie rodzaje broni jak: pistolety, karabiny Colt M1911A1 czy Hi-Standard HDM Walther P38; M1 Garand lub Springfield M1903 z optyką
celownik Kar-98k lub Kar-98k z celownikiem optycznym; pistolety maszynowe M1A1 Thompson, MP-40/1; Karabiny maszynowe, karabiny szturmowe M1918A2 BAR, StG-44; GranatyMk.
Granat ręczny II, Stielhandgranate M24, wyrzutnia rakiet M1A1, RPzB 54, a także strzelba M97, karabin maszynowy kalibru 50, wieża 88 mm.

Gra jest jeszcze bliżej kina. Teraz twórcy nie tylko zainspirowali się pomysłami z filmu „Szeregowiec Ryan”, ale opowiedzieli niektóre
odcinki. Wśród nich jest słynne lądowanie na plaży Omaha na wybrzeżu okupowanego przez nazistów terytorium Francji 6 czerwca 1944 r. przez siły 5. Korpusu 1.
Armia amerykańska podczas lądowania w Normandii podczas II wojny światowej.

Gra wyglądała znacznie bardziej malowniczo niż jej poprzedniczki. Dialogi stały się bogatsze, co pozwoliło jeszcze mocniej wczuć się w klimat gry.

Po takim sukcesie Medal Honoru
, zewnętrzni programiści zaczęli dosłownie rozdzierać temat drugiej wojny światowej. Gry były wydawane jedna po drugiej, a nie
zawsze dobrej jakości. Fakt ten „zakłócił” ten temat, co doprowadziło do utraty zainteresowania nim. Kolejne części Medal Honoru
nie były już tak postrzegane
To budujące, bo po prostu nie dało się powiedzieć nic nowego.

Myślę jednak, że kolejne części są godne uwagi. Więc kontynuujmy.

Przerwa trwała 2 lata. A w 2004 roku ukazała się kolejna część — Medal
of Honor: Atak na Pacyfiku
. Rozwój przeprowadziło kilka studiów:
Oprogramowanie EA Los Angeles i TKO. Tym razem porozmawiamy o bitwach na Pacyfiku
ocean. Rangersów zastępują Marines, a Niemców – Japończycy. Teraz gramy
jako szeregowy, a później sierżant Thomas Conlin z piechoty morskiej
USA. Mamy do recenzji świetną firmę dla jednego gracza. Różnorodność
misje, ciekawa i głęboka fabuła sprawiają, że grę można przejść wielokrotnie.
Gra otrzymała ciekawą innowację — pojawienie się medyka, który potrafi leczyć
gracza od 2 do 5 razy na misję, resztę może leczyć w nieskończoność.
Misja zapada w pamięć szczególnie, gdy mamy okazję polecieć samolotem.
Napadamy na eskadrę japońskich statków i napotykamy gorący opór
samolot wroga. Latanie i walka w samolotach jest bardzo ekscytująca, ponieważ
te momenty są jak najbliżej symulatora. Ogólnie gra okazała się prosta
wspaniały. Jednak w związku z tym, że rynek był już przesycony podobnymi grami,
(choć taką jakością nie mogli się pochwalić) Medal of Honor: Pacific
Atak
nie mógł pochwalić się takim sukcesem jak poprzednia gra z serii.
Nie sprawdził się w sprzedaży i dlatego seria została porzucona. Cóż, było ich jeszcze kilka
projektów, ale były one przeznaczone na urządzenia przenośne i nie są godne naszej uwagi.

Minęło 5 lat, zanim seria została wznowiona w 2007 roku i pojawiła się partytura
— W powietrzu
. Aby urozmaicić grę, zaoferowano nam swobodę działania. Rozumiem
Nie jest to 100%, ale najprawdopodobniej jest odwrotnie. Teraz rozpoczyna się każda misja
z lądowania z samolotu, w „tragicznych okolicznościach”. Wyskakiwanie,
otwieramy spadochron i lecimy do jednego z kilku oznaczonych zielonym światłem,
punkt zbiorczy. Nie zawsze można było to zrobić zgodnie z wymaganiami gry. Często
zdarzały się „niedoloty” lub „przekroczenia” i musiałem sam udać się do punktu zbiórki,
przedostawanie się przez terytorium wroga. Czasem zdarzało się wlecieć do domu i strzelać
wrogów z dachu, a czasami padając w gąszcz rzeczy, musiałem strzelać
z tłumu faszystów. Jednak tak chwalona przez twórców swoboda była ograniczona.
Jeśli zdarzyło ci się odlecieć daleko od miejsca zdarzenia, gra uruchomiła spadochron,
i polecieliśmy w przeciwnym kierunku. I znudziło mi się skoki spadochronowe
3-4 misje, bo były monotonne.

Również w grze istniał system ulepszania broni (na przykład podwójny magazynek
czy osłabiony odrzut), co przynajmniej w jakiś sposób urozmaiciło rozgrywkę. Ogółem Desant powietrzny

Nie wyszło źle. Przez wszystkie misje nie było nudy, bo
Rozwścieczeni wrogowie atakowali zewsząd. Ale znowu wybranym tematem była II wojna światowa
Wojna nie miała pozytywnego wpływu na grę. Po prostu nie chcieli w to grać. Tylko
fani serialu mówili o tym z pewnym optymizmem.

Twórcy w końcu zdali sobie sprawę, że nie ma sensu narzucać graczom przeszłości
i zmuszaj ich do ciągłego grania w to samo. W tym czasie na rynku strzelanek
Call of Duty już zdominowało swoim nowym hitem Modern Warfare. Ten odcinek
Porzuciłem już nudną II wojnę światową i przeniosłem akcję do współczesnej
świat.

Deweloperzy Medal Honoru
zdecydował się pójść tą samą drogą i wydał Medal of Honor 2020 w 2020 roku
(w dalszej części tekstu po prostu Medal Honoru
). W „ Medal Honoru
„Podczas gry w trybie dla jednego gracza używany jest mocno zmodyfikowany silnik Unreal Engine 3, a podczas gry w trybie dla wielu graczy
Wykorzystywany jest silnik Frostbite. W tym samym czasie studio EA Los Angeles opracowało grę dla jednego gracza, a grę wieloosobową opracowało EA Digital Illusions
CE(KOŚCI).

Akcja gry toczy się we współczesnym Afganistanie. Teraz masz w rękach nowoczesne karabiny szturmowe i karabiny maszynowe i musisz „przejść” przez góry
teren. Ogólnie rzecz biorąc, zestaw broni w grze jest standardowy dla współczesnych strzelców: karabinek M4, karabin szturmowy G3A3, karabin szturmowy Kałasznikow w kilku wariantach,
Karabiny snajperskie SVD, M14 EBR, karabiny maszynowe PKM, M249 SAW.

Broń zachowuje się całkiem nieźle. Przytrzymując przycisk „strzału” nie będziesz mógł strzelać długimi seriami – kule będą „rozrzucać się” w różnych kierunkach. Trzeba przewodzić
skierowany zrównoważony ogień. Wrogowie stali się mądrzejsi i teraz w trudnych trybach gry często musisz ginąć.

Fabuła gry oparta jest na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce podczas Operacji Anaconda na górze Takur Ghar. Odwiedzimy różne sytuacje bojowe: od szturmu
budynków i misji stealth, po loty helikopterem i „strzelanie” do terrorystów z wielkokalibrowego karabinu snajperskiego.

I znów gra nie wzbudziła większego zainteresowania. I dlaczego wszystko? Rok przed premierą
nowy Medal Honoru
, Activision wydało drugą część Modern
Działania wojenne. Gra odniosła ogromny sukces wśród szerokiego grona graczy. To
tak, Medal Honoru
było po prostu nie na miejscu i zostało zauważone
jako parodia serii Call of Duty. Co, szczerze mówiąc, jest bardzo błędne.
Twórcy Medalu chcieli po prostu stworzyć dobrą grę i to zrobili.
W końcu, bez względu na wszystko, gra ma niewielu fanów, którzy grają
w nim do dziś.

I teraz w końcu dotarliśmy do naszych dni. Widzieliśmy przeszłość serialu, przeżyliśmy z nią wszystkie wzloty i upadki, byliśmy szczęśliwi i smutni. Teraz czekamy
nowe odrodzenie – Wojownik Medalu Honoru
. Battlefield się sprawdził – czas na Medal. Mam nadzieję, że silnik Frostbite 2 przyniesie korzyści grze i
okaże się zawrotny. Cóż, jak zawsze będę Was na bieżąco informować i informować o ciekawostkach. Dziękuję za uwagę.