Huawei Honor 5A — recenzja smartfona, zdjęcia z aparatu, wideo

Odtwórz wideo

Aby przetestować „wszystkożerny” charakter odtwarzania wideo (w tym obsługę różnych kodeków, kontenerów i funkcji specjalnych, takich jak napisy), wykorzystaliśmy najpopularniejsze formaty, które stanowią większość treści dostępnych w Internecie . Należy pamiętać, że w przypadku urządzeń mobilnych ważna jest obsługa sprzętowego dekodowania wideo na poziomie chipa, ponieważ najczęściej niemożliwe jest przetwarzanie nowoczesnych opcji przy użyciu samych rdzeni procesora.

Dalsze testy odtwarzania wideo przeprowadził Aleksiej Kudryavtsev.

W tym smartfonie nie znaleźliśmy interfejsu MHL, takiego jak Mobility DisplayPort, więc musieliśmy ograniczyć się do testowania wyjścia plików wideo na ekranie samego urządzenia. Aby to zrobić, użyliśmy zestawu plików testowych ze strzałką i prostokątem przesuwającym się o jeden podział na klatkę (patrz

„Metodologia testowania urządzeń odtwarzających i wyświetlających sygnał wideo. Wersja 1 (dla urządzeń mobilnych)”). Zrzuty ekranu z czasem otwarcia migawki 1 s pomogły określić charakter wyjściowy klatek plików wideo o różnych parametrach: różna rozdzielczość (1280 na 720 (720p), 1920 na 1080 (1080p)

Uwaga: Jeśli w obu kolumnach Jednorodność i Pominięcia ustawione są zielone oceny, oznacza to, że najprawdopodobniej podczas oglądania filmów artefakty spowodowane nierównomierną przemianą i pomijaniem klatek albo w ogóle nie będą widoczne, lub ich liczba i widoczność nie będą miały wpływu na komfort oglądania. Czerwone znaczniki wskazują możliwe problemy z odtwarzaniem odpowiednich plików.

Zgodnie z kryterium wyjścia klatek, jakość odtwarzania plików wideo na ekranie samego smartfona jest dobra, ponieważ w większości przypadków klatki (lub grupy klatek) mogą (ale nie są wymagane) być odtwarzane mniej lub bardziej równomierne naprzemienne interwały i bez pomijania klatek. Podczas odtwarzania plików wideo o rozdzielczości 1920 na 1080 pikseli (1080p) na ekranie smartfona sam obraz pliku wideo wyświetlany jest dokładnie na wysokości ekranu (w orientacji poziomej), piksel po pikselu, co oznacza, że jest w oryginalnej rozdzielczości.

Zakres jasności wyświetlany na ekranie odpowiada standardowemu zakresowi 16-235: wszystkie odcienie wyświetlane są w cieniach i światłach, co jest wymagane do prawidłowego odtwarzania typowych plików wideo. Należy pamiętać, że ten smartfon nie obsługuje sprzętowego dekodowania plików H.265 z głębią kolorów wynoszącą 10 bitów na kolor.

Projektowanie

Honor 5a jest dostępny w trzech różnych kolorach: czarnym, białym i złotym. W zasadzie wszystkie wyglądają całkiem nieźle, ale nam najbardziej podoba się złoty odcień. To właśnie w tym kolorze smartfon wygląda najbardziej harmonijnie i atrakcyjnie. Za konstrukcję smartfona odpowiedzialna jest tylna obudowa, która wykonana jest w stylu teksturowanego wzoru, dobrze leży w dłoni i mieni się w słońcu, a także cienka srebrna obwódka wokół korpusu, wykonana tak, aby wyglądać jak metal.

Urządzenie wykonane jest w całości z tworzywa sztucznego i ma charakter klasycznego batonika. Przód smartfona pokryty jest szkłem ochronnym, które dobrze radzi sobie z drobnymi zarysowaniami. Telefonu oczywiście nie nadużywaliśmy, ale powierzchnia pozostała gładka, bez widocznych zarysowań. Na przednim panelu nie ma klasycznych przycisków „home”, „wstecz” i „menu”, zamiast tego na korpusie telefonu widnieje napis „Honor”, ​​a same przyciski w wirtualnej formie przeniosły się na ekran smartfona.

Warto powiedzieć kilka słów osobno o kamerze wideo Huawei Honor 5a, która zgodnie z projektem wystaje na około milimetr ponad tylną obudowę telefonu. Wygląda oczywiście całkiem fajnie, pytanie jednak jak długo aparat wytrzyma bez użycia tylnego zderzaka. Osobiście wydaje nam się, że aktywnie korzystając z telefonu nadal lepiej nie zaniedbywać tylnego zderzaka, gdyż w przeciwnym razie na aparacie mogą pojawić się nieestetyczne rysy czy nawet mikrochipy.

Pozostałe elementy funkcjonalne są na swoim miejscu. Słuchawka i przedni aparat znajdują się z przodu, główny głośnik i port microUSB znajdują się na dole, a mikrofon i gniazdo słuchawkowe z funkcją redukcji szumów znajdują się na górze. Po prawej stronie mamy klawisz blokady i klawisz głośności, które są znane od niepamiętnych czasów.

Ale po lewej stronie znajduje się przycisk „inteligentny”, który był bardzo popularny w momencie premiery smartfona. Jeśli chcesz, możesz przypisać do niego szeroką gamę akcji lub nawet kilka. Naszym zdaniem najciekawszą funkcją inteligentnego przycisku jest naszym zdaniem „ukryte” fotografowanie głównym aparatem poprzez dwukrotne kliknięcie, gdy telefon jest zablokowany. Od razu przypominają mi się stare, dobre filmy o dzielnym agencie 007.

Tylna pokrywa urządzenia jest zdejmowana i kryje w sobie tę samą wymienną baterię, co staje się dziś coraz rzadszym zjawiskiem. Również pod osłoną możemy zainstalować dwie karty nano SIM i dodatkową kartę pamięci. Swoją drogą bardzo podobała mi się możliwość jednoczesnego korzystania z dwóch kart SIM i karty microSD.

Ogólnie projekt Honoru 5a nie wywołuje poczucia nowości. Jest dość atrakcyjny, ale nudny i pomimo wszelkich wysiłków projektantów, jego niski budżet od razu rzuca się w oczy. Ale bardzo podobała mi się jakość wykonania urządzenia. Telefon sprawia wrażenie solidnego, nienaruszonego i w ogóle nie gra ani nie skrzypi, gdy próbujesz go popchnąć lub obrócić. Biorąc pod uwagę, że jest całkowicie plastikowy, twórcom można tylko chwalić.

Aparat

Przedni aparat Honora 8X ma sensor 16 MP i obiektyw z przysłoną f/2.0. W trybie programowym z rozmyciem tła przysłona jest „zaciśnięta” na f/4.0. Kamera bardzo się stara, ale przy oświetleniu pomieszczenia w pomieszczeniu automatyka nadal nie radzi sobie z równomierną ekspozycją ze względu na wąski zakres dynamiki, obraz jest białawy i wszędzie widać prześwietlenie. Jednak w ciemnych obszarach szczegółowość pozostaje, przecież to nie do końca poziom budżetowy, aparat nie jest taki zły, choć nie jest z najwyższej półki.

Podczas sztucznego tworzenia efektu bokeh sztuczna inteligencja nie podkreśla idealnie centralnego obiektu, szczególnie w obszarze włosów. W związku z tym plamy rozmycia są widoczne wszędzie wzdłuż konturu obiektu. Jeśli nie dotkniemy kwestii notorycznego rozmycia tła, to w trybie normalnym w ogóle przedni aparat nie jest zły pod względem szczegółowości i odwzorowania kolorów, jest to pewny średni poziom.

Honor 8X ma podwójny aparat główny. Moduł główny z matrycą o rozdzielczości 20 MP i obiektywem z przysłoną f/1.8 jest standardowo uzupełniany modułem z matrycą o rozdzielczości 2 MP do pomiaru głębi ostrości. Autofokus z detekcją fazową (PDAF) jest szybki i odpowiedni, lampa błyskowa jest pojedyncza, ale dość jasna.

Obsługiwana jest także sztuczna inteligencja, która rozpoznając tło i obiekt w czasie rzeczywistym, identyfikuje ponad 500 typów scen w 22 kategoriach, ustawiając optymalne parametry fotografowania dla każdej klatki, zgodnie z automatyzacją. Dostępny jest tryb ustawień ręcznych, a także specjalne tryby fotografowania — portret, monochromatyczny, noc.

Przykłady ujęć tylnym aparatem:

Szczegółowości zdjęć nie da się nazwać wysoką, nawet jeśli chcesz, ale w ciągu dnia jest to do zaakceptowania. Jednak nawet na zdjęciach dziennych zauważalne są zmarszczki, a liście, trawa i gałęzie drzew mają tendencję do zlewania się w mglistą chmurę. Tradycyjnie następuje spadek ostrości w kierunku brzegów kadru. Ogólnie jakość zdjęć jest przeciętna, gdyż wysoka rozdzielczość (20 megapikseli) pozwala rozjaśnić niskie detale i uzyskać przyzwoite ramki o mniejszym rozmiarze.

1/11 s

tryb nocny

1/16 s

tryb nocny

1/25 s

tryb nocny

tryb nocny

tryb nocny

W ciemności aparat, zgodnie z oczekiwaniami, robi bardzo słaby obraz, ale jeśli włączysz tryb nocny, który łączy kilka zdjęć w jedno i w ten sposób usuwa szumy i inne artefakty, wynik jest nieco lepszy — przynajmniej jaśniejsze i ostrzejsze, ponieważ przy czasie otwarcia migawki Około 1/10 sekundy jest bardzo trudne do zrobienia wolnego od poruszenia zdjęcia z ręki.

Filmy można nagrywać w rozdzielczości 1080p przy 60 fps, jest to najwyższa możliwa jakość. Wideo jest kodowane w H.265 lub H.264, według Twojego wyboru. Nie ma stabilizacji. Jakość wideo jest przeciętna, zarówno pod względem szczegółowości, jak i ostrości, a w nocy aparat kręci wideo zauważalnie gorzej niż nawet Mate 20 lite. Ścieżka dźwiękowa jest nagrana mniej więcej czysto.

• Film nr 1
  (29 MB, 1920×1080 przy 60 kl./s, H.264, AAC)
• Film nr 2
  (58 MB, 1920×1080 przy 60 kl./s, H.264, AAC)
• Film nr 3
  (70 MB, 1920×1080 przy 60 kl./s, H.264, AAC)
• Film nr 3
  (41 MB, 1920×1080 przy 60 kl./s, H.264, AAC)