Recenzja flagowego smartfona Huawei P30

Główne cechy Huawei p30 pro (model vog-l29)

• SoC Huawei Kirin 980, 8 rdzeni: 2×Cortex-A76 @2,6 GHz, 2×Cortex-A76 @1,9 GHz, 4×Cortex-A55 @1,8 GHz
• GPU Mali-G76 MP10
• System operacyjny Android 9, EMUI 9.1
• Wyświetlacz dotykowy AMOLED 6,47″, 2340×1080, 19,5:9
• RAM 8 GB, pamięć wewnętrzna 256 GB
• Obsługuje karty nanoSD do 256 GB
• Obsługa Nano-SIM (2 szt.)
• Sieci GSM/WCDMA
• LTE kat. 21, sieci LTE FDD: pasmo 1–9, 12, 17–20, 26, 28; TD-LTE: Pasmo 34, 38, 39, 40, 41
• GPS/A-GPS, Glonass, BDS, Galileo
• Wi-Fi 802.11a/b/g/n/ac (2,4 i 5 GHz)
• Bluetooth 5.0, LE, aptX i aptX HD
• NFC
• Port podczerwieni
• USB 3.1 typu C, USB OTG
• Brak wyjścia audio na słuchawki (3,5 mm)
• Aparat główny: 40 MP (f/1.6) 20 MP (f/2.2) 8 MP (f/3.4) Kamera TOF
• Aparat przedni 32 MP (f/2.0)
• Czujniki zbliżeniowe i oświetlenia, pole magnetyczne, akcelerometr, żyroskop
• Skaner linii papilarnych (w wyświetlaczu)
• Bateria 4200 mAh, SuperCharge, szybkie ładowanie bezprzewodowe
• Wymiary 158×73×8,4 mm
• IP68
• Waga 192 g

Wygląd i łatwość obsługi

Podobnie jak w przypadku starszego modelu, korpus P20 nie jest metalowy, ale składa się z dwóch szklanych paneli. Ale są też różnice: P20 Pro ma boczną ramkę wykonaną z metalu, wypolerowanego na lustrzany połysk, który wygląda jak prawdziwa stal i przyjemnie chłodzi dłoń. Tutaj metal jest zarówno pomalowany, jak i matowy, więc wrażenia są zupełnie inne.

Kształty pochyłych szklanych paneli z przodu i z tyłu są absolutnie symetryczne, korpus jest całkowicie opływowy, bez ani jednego ostrego narożnika. Tylna ściana ma piękny tył, ale nie jest lustrzana jak wersja Pro. Niektóre modyfikacje kolorystyczne smartfona, na przykład różowy, mają nawet gradient — przejście od różu do szarości.

Smartfon nie jest tak ciężki jak jego starszy brat, ale mimo to urządzenie o tak gładkich powierzchniach i opływowych kształtach zdecydowanie potrzebuje etui ochronnego, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego wysoką cenę i możliwość wyślizgnięcia się z dłoni w każdej chwili .

Huawei P20 jest także „modny” ze słynnym „notchem” – wycięciem w górnej części ekranu, przejętym od Apple przez wszystkich producentów smartfonów. Sam ekran ma zaokrąglone rogi, a szkło ochronne ma skośne krawędzie. Nad ekranem zamontowany jest wskaźnik zdarzeń LED.

Pod ekranem nie umieszczono zwykłego rzędu przycisków nawigacyjnych, za to umieszczono skaner linii papilarnych wykonany w formie owalnego touchpada (nie jest to klawisz mechaniczny). Platforma może jednak pełnić rolę przycisku nawigacyjnego obsługującego sterowanie gestami.

Klawisze boczne są zamontowane po prawej stronie, przyciski są gładkie, bez falistej powierzchni. Przycisk zasilania dodatkowo ozdobiony jest czerwonym paskiem, prezentuje się przepięknie. Klawisze są idealne zarówno pod względem wielkości, jak i sztywności, nie ma na nie żadnych skarg.

Po drugiej stronie znajduje się slot na kartę i nie jest to typowy slot hybrydowy, jak można by się spodziewać. Nie obsługuje kart pamięci, można do niego włożyć tylko dwie karty SIM — obie w formacie Nano-SIM.

W górnej części znalazł się mały otwór na mikrofon pomocniczy, niestety nie ma tam, jak w starszym modelu, nadajnika podczerwieni umożliwiającego emulację pilota.

Główny głośnik znajduje się w dolnej części, gdzie znajduje się również otwór mikrofonu i złącze USB typu C. Oczywiście nie ma wyjścia audio 3,5 mm dla słuchawek, ta wzruszająca „walka z podstawami” we wszystkich smartfonach, które otrzymały „progresywne” USB typu C, jest nawet trochę zabawna.

Huawei P20 dostępny jest w kilku wersjach kolorystycznych. W Rosji oficjalnie sprzedawane są dwa jednolite, delikatne kolory (granatowy i czarny), ale na innych rynkach mogą pojawić się inne — jak na przykład różowy pokazany na naszych zdjęciach.

Żywotność baterii

Huawei P30 Pro posiada akumulator o dużej pojemności 4200 mAh, a przy takim akumulatorze nic nie stoi na przeszkodzie, aby bohater recenzji wykazał się jak największą autonomią. Oczywiście, energooszczędna platforma, wykonana w procesie technologicznym 7 nm, również ma swój udział. W prawdziwym życiu smartfon może spokojnie przetrwać dzień, ale nadal nie można obejść się bez codziennego nocnego ładowania.

Testy tradycyjnie przeprowadzano przy zwykłym poziomie zużycia energii, bez korzystania z funkcji oszczędzania energii, chociaż urządzenie je posiada.

Ciągły odczyt w programie FBReader (ze standardowym, jasnym motywem) na minimalnym komfortowym poziomie jasności (ustawiono jasność na 100 cd/m²) trwał do całkowitego rozładowania baterii dłużej niż jeden dzień, a przy ciągłym oglądając filmy w wysokiej jakości (720p) przy tym samym poziomie jasności za pośrednictwem domowej sieci Wi-Fi, urządzenie działa aż do 17 godzin. W trybie gier 3D smartfon może pracować do 8 godzin, w zależności od konkretnej gry.

Smartfon obsługuje szybkie ładowanie, z dołączonego zasilacza sieciowego można go całkowicie naładować w ciągu 1 godziny 20 minut prądem 1,25 A przy 9 V.

Co jeszcze ciekawsze, smartfon sam w sobie może pełnić funkcję power banku do bezprzewodowego ładowania innych urządzeń. I tak np. iPhone X, ustawiony tylną ścianą do tyłu bohatera recenzji, faktycznie zaczyna się ładować; aby to zrobić, musisz włączyć w ustawieniach funkcję ładowania zwrotnego. Ładowanie jest jednak tak powolne, że ma wyłącznie znaczenie akademickie.

Zestaw dostawczy

Pakiet Honor 10 zawiera kabel połączeniowy USB, adapter sieciowy Super Charge, przezroczyste poliuretanowe etui ochronne i klucz do wyjmowania karty.

Oprogramowanie i multimedia

Huawei P30 Pro wykorzystuje jako platformę programową Google Android w wersji 9 z własną powłoką EMUI 9.1. O obudowie smartfonów Huawei powiedziano już wszystko, co możliwe. Opcje dostosowywania są zbyt szczegółowe, ponieważ kilka lat temu firma skierowała się na rynek międzynarodowy, a jak wiadomo, Europejczycy lubią coś zupełnie innego niż Azjaci.

Możesz także usunąć trzy klasyczne przyciski sterujące systemu operacyjnego Android, zastępując je nowomodnym paskiem gestów. Ogólnie rzecz biorąc, można tutaj dostosować wszystko, co jest możliwe, od rozdzielczości ekranu po rozmiar wyciętej grzywki. Dostępny jest duży wybór bezpłatnych motywów, własne narzędzie do synchronizacji z komputerem, rozwiązania do sterowania jedną ręką i wiele więcej.

Dostępna jest funkcja odblokowywania twarzą, ale Huawei P30 Pro nie ma dedykowanego skanera tęczówki ani kamery na podczerwień. Dlatego funkcja odblokowania działa tylko przy użyciu przedniego aparatu. W ciemności smartfon próbuje zwiększyć jasność ekranu, aby dostatecznie oświetlić twarz właściciela i dokonać odblokowania, jednak zazwyczaj ta opcja nie działa – trzeba skorzystać ze skanera linii papilarnych.

Skaner ten znajduje się pod szybą ekranu, jest ultradźwiękowy. Teoretycznie taki skaner powinien działać nawet przy mokrych palcach. W praktyce przy mokrych palcach nie działa lub działa tylko raz na dziesięć. I nawet suchym palcem nie działa to szybko: samo wskazanie wyznaczonego obszaru ekranu, jak to robimy w przypadku konwencjonalnych skanerów, nie wystarczy – trzeba go dotknąć i poczekać.

Smartfon nie posiada głośników stereo do odtwarzania muzyki, podkładów głosowych do filmów i gier. Dźwięk jest jasny, dość głośny i wyraźny, ale i tak oczywiście ustępuje topowym rozwiązaniom z głośnikami stereo. Właściwie nie ma tu w ogóle drugiego (mówionego) mówcy:

Jeśli chodzi o słuchawki, to niestety nie zapewniały one wyjścia audio 3,5 mm. Ale urządzenie obsługuje wszystkie kodeki dla słuchawek bezprzewodowych: aptX i aptX HD, LDAC HD, a także HWA Audio naszego własnego projektu. Ustawienia Dolby Atmos pozwalają na dokonanie zmian według własnego gustu, urządzenie brzmi przyzwoicie w słuchawkach.

Jest dyktafon o doskonałej czułości, ale w smartfonie nie ma zainstalowanego radia FM.

Produktywność

Huawei P30 wykorzystuje jako platformę sprzętową procesor Huawei Kirin 980 SoC, wyprodukowany w procesie 7-nanometrowym. Konfiguracja SoC obejmuje trzy klastry procesorów: dwa rdzenie Cortex-A76 o częstotliwości 2,6 GHz, dwa takie same rdzenie o częstotliwości 1,9 GHz i cztery Cortex-A55 o częstotliwości 1,8 GHz. Za wydajność grafiki odpowiada procesor graficzny Mali-G76 MP10.

Ilość pamięci RAM może wynosić 6 lub 8 GB, pojemność pamięci może wynosić 64, 128 lub 256 GB w zależności od konfiguracji. Karty pamięci MicroSD nie są obsługiwane — tylko markowe Huawei NM. Działa tryb podłączania urządzeń zewnętrznych do portu USB typu C (USB OTG).

Huawei Kirin 980 to topowa platforma sprzętowa producenta, bardzo wydajny SoC. Jednak we wszystkich testach, szczególnie pod względem graficznym, ustępuje czołowemu Qualcomm Snapdragon 855 i Samsungowi Exynos 9820. W rezultacie Kirin 980 zajmuje trzecie miejsce w gronie liderów.

Ale w rzeczywistych trybach pracy dla Kirin 980 nie ma przeszkód, platforma pewnie radzi sobie z każdym zadaniem i najbardziej wymagającymi grami. Wszystkie testowane gry, w tym Injustice 2 i PUBG, działają pewnie bez najmniejszego spowolnienia przy maksymalnej jakości grafiki.

Testowanie w złożonych testach AnTuTu i GeekBench:

Dla wygody podsumowaliśmy wszystkie wyniki, jakie uzyskaliśmy podczas testowania smartfona w najnowszych wersjach popularnych benchmarków. W tabeli zazwyczaj dodaje się kilka innych urządzeń z różnych segmentów, również testowanych na podobnych, najnowszych wersjach benchmarków (odbywa się to wyłącznie w celu wizualnej oceny uzyskanych suchych wartości).

Niestety w ramach jednego porównania nie da się przedstawić wyników z różnych wersji benchmarków, dlatego wiele godnych uwagi modeli pozostaje „za kulisami” – z uwagi na to, że kiedyś przeszły „tor przeszkód” w poprzednich wersjach programów testowych.

Testowanie podsystemu graficznego w testach gier 3DMark i GFXBenchmark:

Podczas testów w 3DMark najpotężniejsze smartfony mają teraz możliwość uruchomienia aplikacji w trybie Unlimited, gdzie rozdzielczość renderowania jest ustawiona na 720p i wyłączona jest funkcja VSync (co może powodować wzrost prędkości powyżej 60 fps).

Тестирование в браузерных кросс-платформенных тестах:

Что касается бенчмарков для оценки скорости движка javascript, то всегда стоит делать скидку на то, что в них результаты существенно зависят от браузера, в котором запускаются, так что сравнение может быть истинно к орректным только на одинаковых ОС и браузерах, а такая возможность имеется при тестировании не всегда. Współpracuje z systemem Android z dostępem do przeglądarki Google Chrome.

Результаты теста AndroBench на скорость работы с памятью:

Телефонная часть и коммуникации

Telefon Huawei P20 z modemem LTE Cat. 12/13, w tym samym miejscu, w rosyjskim zasięgu LTE FDD (pasmo 3, 7, 20). На практике в пределах городской черты московского региона aппарат демонстрирует уверенную работу в беспровод ных сетях, не теряет связь, быстро восстанавливает связь после вынужденного обрыва.

подерживает апарат работу и в оind диапазонах Wi-Fi (2,4 и 5 гц), к работе Wi-Fi-Li-модora Радует, что имеется модуль NFC, который может работать z проездными kartamimi Тройка i приложением Мой прое здной.

Навигационный модуль работает и с GPS (с A-GPS), i отечественной Глонасс, i китайской Beidou. Первые спутники даже при холодном старте обнаруживаются быстро, в течение первых же секунд, точность по зиционирования не вызывает претензий. Магнитный компас, необходимый для навигационных программ, также на месте.

Телефонное приложение поддерживает Smart Dial, то есть во время набора телефонного номера сразу осуществляется i поиск по первым буквам в контактах. Способы naстройки сортировки i отображения контактов стандартны для интерфейса Android. Есть функция автоматической записи телефонных разговоров с линии. Skorzystaj z VoLTE. Вибровызов вполне ощутимый.

Huawei P20 jest kompatybilny z kartą SIM w sieci 4G. Karta SIM będzie w stanie gotowości do obsługi głosu 4G, nawet jeśli do transmisji danych 4G przypisana jest inna karta. Karty działają w trybie Dual SIM Dual Standby, jest tylko jeden radiomodem.

Obrazy termowizyjne

Poniżej obraz termiczny tylnej powierzchni uzyskany po 10 minutach prowadzenia testu akumulatora w programie GFXBenchmark:

Ogrzewanie jest bardziej zlokalizowane w prawej górnej części urządzenia, co najwyraźniej odpowiada lokalizacji chipa SoC. Według kamery termowizyjnej maksymalne nagrzanie wyniosło 53 stopnie (przy temperaturze otoczenia 24 stopnie) i jest to chyba najsilniejsze nagrzewanie w tym teście w porównaniu z innymi nowoczesnymi smartfonami.

Funkcje Huawei p30 pro — Huawei Rosja

Ekran

Smartfon Huawei P20 wyposażony jest, w odróżnieniu od wersji Pro, w wyświetlacz IPS, a nie OLED. Ekran pokryty jest szkłem 2,5D ze ściętymi krawędziami. Fizyczne wymiary ekranu to 64×133 mm przy przekątnej 5,8 cala, a proporcje są bliskie 19:9. Jednocześnie rozdzielczość ekranu wynosi 2240 x 1080 przy gęstości pikseli około 428 ppi.

Można zastosować automatyczną regulację jasności w oparciu o działanie czujnika światła otoczenia. Testy wielodotyku diagnozują obsługę 10 jednoczesnych dotknięć. Obsługuje pracę z ekranem w rękawiczkach, tryb ten włącza się w ustawieniach sterowania.

Szczegółowe badanie za pomocą przyrządów pomiarowych przeprowadził redaktor działów „Monitory” i „Projektory i telewizja” Aleksiej Kudryavtsev. Oto jego opinia eksperta na ekranie badanej próbki.

Przednia powierzchnia ekranu wykonana jest w formie szklanej płyty o lustrzanie gładkiej powierzchni, odpornej na zarysowania. Sądząc po odbiciu obiektów, właściwości przeciwodblaskowe ekranu są lepsze niż w przypadku ekranu Google Nexus 7 (2022) (zwanego dalej po prostu Nexusem 7).

Ekran Huawei P20 jest zauważalnie ciemniejszy (jasność według zdjęć wynosi 111 w porównaniu do 121 w przypadku Nexusa 7). Zjawy odbitych obiektów na ekranie Huawei P20 są bardzo słabe, świadczy to o braku szczeliny powietrznej pomiędzy warstwami ekranu (a dokładniej pomiędzy zewnętrzną szybą a powierzchnią matrycy LCD) (OGS – One Glass Solution ekran typu).

Ze względu na mniejszą liczbę granic (typ szkło/powietrze) o bardzo różnych współczynnikach załamania światła takie ekrany wyglądają lepiej w warunkach intensywnego oświetlenia zewnętrznego, jednak ich naprawa w przypadku pękniętej szyby zewnętrznej jest znacznie droższe, ponieważ konieczna jest wymiana konta całego ekranu.

Na zewnętrznej powierzchni ekranu znajduje się specjalna powłoka oleofobowa (odporna na tłuszcz), która jest jeszcze skuteczniejsza niż w Nexusie 7, dzięki czemu odciski palców są usuwane znacznie łatwiej i pojawiają się z mniejszą prędkością niż w w przypadku zwykłego szkła.

Przy ręcznym sterowaniu jasnością i wyświetlaniu białego pola na pełnym ekranie, maksymalna wartość jasności wynosiła około 485 cd/m², minimalna 15 cd/m². Maksymalna jasność jest wysoka, więc biorąc pod uwagę doskonałe właściwości przeciwodblaskowe, czytelność ekranu nawet w słoneczny dzień na świeżym powietrzu powinna być na dobrym poziomie.

W całkowitej ciemności jasność można zmniejszyć do komfortowej wartości. Istnieje automatyczna regulacja jasności w oparciu o czujnik światła (znajduje się w górnej środkowej części pomiędzy osłoną przedniego głośnika a obiektywem aparatu). W trybie automatycznym, gdy zmieniają się warunki oświetlenia zewnętrznego, jasność ekranu zarówno wzrasta, jak i maleje.

Działanie tej funkcji zależy od pozycji regulacji jasności, dzięki której użytkownik może spróbować ustawić żądany poziom jasności w aktualnych warunkach. Jeśli nie będziesz przeszkadzał, to w całkowitej ciemności funkcja automatycznej jasności zmniejszy jasność do 5 cd/m² (bardzo niska), w sztucznie oświetlonym biurze (około 550 lux) ustawia ją na 230 cd/m² (normalna), w bardzo jasnym otoczeniu (odpowiada oświetleniu na zewnątrz w pogodny dzień, ale bez bezpośredniego światła słonecznego — 20 000 luksów lub trochę więcej)

wzrasta do 730 cd/m² (co jest znacznie wyższe niż w przypadku regulacji ręcznej). Poziom jasności podświetlenia zależy od położenia suwaka w ciemnych i przeciętnych warunkach, jednak w bardzo jasnym otoczeniu zawsze jest ustawiony na maksimum. Nie zadowalał nas domyślny wynik, więc w całkowitej ciemności przesunęliśmy suwak nieco w prawo i dla trzech wskazanych powyżej warunków otrzymaliśmy 20, 200-230 i 730 cd/m² (kombinacja idealna).

Należy pamiętać, że po zwiększeniu do maksimum w bardzo jasnym świetle jasność utrzymywała się na wysokim poziomie nawet po zmniejszeniu poziomu oświetlenia otoczenia i spadała dopiero po przejściu smartfona w tryb czuwania i włączeniu. Okazuje się, że funkcja automatycznej jasności działa odpowiednio i pozwala użytkownikowi dostosować swoją pracę do indywidualnych wymagań. Na każdym poziomie jasności nie ma znaczącej modulacji podświetlenia, dzięki czemu nie występuje migotanie ekranu.

W tym smartfonie zastosowano matrycę typu IPS. Mikrofotografie pokazują typową strukturę subpikseli IPS:

Dla porównania można zobaczyć galerię mikrofotografii ekranów stosowanych w technologii mobilnej.

Jak widać na powyższej fotomikrografii, na której widać fragment czterech pikseli, dwa niebieskie subpiksele zostały zastąpione białymi. Rozwiązanie to pozwala na zwiększenie jasności białego pola bez zwiększania kosztów podświetlenia. Oczywiście są też skutki uboczne: jasność kolorowego obrazu może być nieproporcjonalnie niższa od jasności białych obszarów, a drobny tekst, cienkie linie itp. wydają się bardziej nierówne niż w przypadku konwencjonalnego połączenia subpikseli i tę samą uchwałę.

Testy wykazały jednak, że jasność białego pola na ¼ ekranu jest tylko o 1,5% większa niż jasność sumy kolorów czerwonego, zielonego i niebieskiego na pozostałych trzech czwartych. Można to zignorować. Spadek przejrzystości kolorów w kolorze niebieskim powinien mieć minimalny wpływ na jakość obrazu, ponieważ ludzki wzrok ma najniższą rozdzielczość dla tego koloru.

Ekran ma dobre kąty widzenia bez znaczących zmian kolorów, nawet przy dużych odchyleniach od pionu do ekranu i bez odwracania odcieni. Dla porównania oto zdjęcia, na których te same obrazy wyświetlane są na ekranach Huawei P20 i Nexusa 7, przy czym jasność ekranu jest wstępnie ustawiona na około 200 cd/m², a balans kolorów w aparacie jest na siłę przestawiony na 6500 K

Białe pole prostopadłe do ekranów:

Zwróć uwagę na dobrą jednolitość jasności i odcienia koloru białego pola.

I zdjęcie testowe:

Kolory na ekranie Huawei P20 są wyraźnie przesycone, a balans kolorów różni się w zależności od ekranu.

Teraz pod kątem około 45 stopni do płaszczyzny i boku ekranu:

Widać, że kolory na obu ekranach niewiele się zmieniły, ale w Huawei P20 kontrast spadł w większym stopniu ze względu na większe podkreślenie czerni.

I białe pole:

Jasność pod kątem ekranów spadła (co najmniej 5 razy, w oparciu o różnicę w czasie otwarcia migawki), ale ekran Huawei P20 jest nadal nieco jaśniejszy. Przy odchyleniu po przekątnej czarne pole rozjaśnia się w średnim stopniu (na Nexusie 7 jest ciemniej) i nabiera fioletowego odcienia. Pokazują to poniższe zdjęcia (jasność białych obszarów w kierunku prostopadłym do płaszczyzny ekranów jest taka sama!):

I z innej perspektywy:

Patrząc prostopadle, równomierność czarnego pola jest doskonała:

Kontrast (w przybliżeniu na środku ekranu) jest wysoki — około 1470:1. Czas reakcji czarno-biało-czarny wynosi 19,5 ms (10,5 ms wł., 9,0 ms wył.). Przejście pomiędzy półtonami szarości 25% i 75% (wg wartości liczbowej koloru) i z powrotem zajmuje łącznie 30 ms.

Krzywa gamma, zbudowana z 32 punktów w równych odstępach w oparciu o numeryczną wartość odcienia szarości, nie ujawniła blokady ani w światłach, ani w cieniach. Wykładnik przybliżonej funkcji potęgi wynosi 1,98, czyli jest niższy od standardowej wartości 2,2. W tym przypadku rzeczywista krzywa gamma zauważalnie odbiega od zależności potęgowej:

Urządzenie to posiada dynamiczną regulację jasności podświetlenia z nieoczywistą zależnością od czasu i charakteru wyświetlanego obrazu. W rezultacie wynikająca z tego zależność jasności od odcienia (krzywa gamma) może nie odpowiadać krzywej gamma obrazu statycznego, ponieważ pomiary przeprowadzono przy sekwencyjnym wyświetlaniu odcieni szarości na prawie całym ekranie.

Z tego powodu przeprowadziliśmy szereg testów — określenie kontrastu i czasu reakcji, porównanie czarnego podświetlenia pod kątem (jednak jak zawsze) przy wyświetlaniu specjalnych szablonów o stałej średniej jasności, a nie pól monochromatycznych w całym ekran.

Gama kolorów szersza niż sRGB:

Patrzymy na widma:

Widma składników są dobrze rozdzielone, co skutkuje szeroką gamą kolorów. Widzieliśmy to już na przykład w przypadku Sony Xperii Z2 i innych urządzeń mobilnych. Sony wskazuje, że w ekranach tych zastosowano diody LED z niebieskim emiterem oraz zielonymi i czerwonymi luminoforami (zwykle emiter niebieski i luminofor żółty), co w połączeniu ze specjalnymi filtrami matrycowymi pozwala na uzyskanie szerokiej gamy barw.

Tak, a czerwony luminofor najwyraźniej wykorzystuje tak zwane kropki kwantowe. Dla urządzenia konsumenckiego szeroka gama barw nie jest zaletą, ale znaczącą wadą, gdyż w efekcie kolory obrazów – rysunków, fotografii i filmów – zorientowane na przestrzeń sRGB (i zdecydowanej większości z nich) mają nienaturalne nasycenie. Jest to szczególnie widoczne w przypadku rozpoznawalnych odcieni, takich jak odcienie skóry. Wynik pokazano na zdjęciu powyżej.

Jednak nie wszystko jest takie złe: po wybraniu profilu Normalny zasięg jest kompresowany do granic sRGB.

Kolory na obrazach stają się mniej nasycone (a balans kolorów zmienia się nieznacznie):

Równowaga odcieni na skali jest akceptowalna, ponieważ temperatura barwowa jest niewiele wyższa od standardowej 6500 K, a odchylenie od widma ciała czarnego (ΔE) wynosi poniżej 10, co jest uważane za akceptowalny wskaźnik dla urządzenie konsumenckie. Jednocześnie temperatura barwowa i ΔE niewiele zmieniają się w zależności od odcienia – ma to pozytywny wpływ na wizualną ocenę balansu kolorów.

To urządzenie umożliwia regulację balansu kolorów poprzez regulację odcienia na kole kolorów.

Na powyższych wykresach krzywe są bez korelacji. odpowiadają wynikom bez jakiejkolwiek korekcji balansu kolorów, a krzywe Corr. — dane uzyskane po wybraniu profilu Normalny i przesunięciu punktu do pozycji wskazanej na obrazku powyżej.

Można zauważyć, że zmiana balansu odpowiada oczekiwanemu wynikowi, ponieważ temperatura barwowa zbliżyła się do wartości standardowej, a ΔE średnio spadło. Korekta ta przynosi pewne korzyści, a poza tym jasność spadła tylko o 7%. Należy pamiętać, że ta funkcja jest zaimplementowana bardziej na pokaz, ponieważ nie ma liczbowego odzwierciedlenia korekcji i nie ma pola do pomiaru balansu kolorów.

Dostępna jest funkcja Natural Tone, która po włączeniu dostosowuje balans kolorów do warunków otoczenia.

Po aktywacji umieściliśmy urządzenie pod chłodnym białym światłem LED, co dało wartości 8,6 dla ΔE i 7100 K dla temperatury barwowej. Pod żarówką halogenową (ciepłe światło) — odpowiednio 7,9 i 5700 K, to znaczy temperatura barwowa spadła, a równowaga zbliżyła się do widma promieniowania ciała doskonale czarnego.

Funkcja działa zgodnie z oczekiwaniami. Należy pamiętać, że aktualny standard polega na kalibrowaniu urządzeń wyświetlających do punktu bieli 6500 K, jednak w zasadzie korekcja do temperatury barwowej światła zewnętrznego może się przydać, jeśli chcemy uzyskać lepsze dopasowanie obrazu na ekranie do tego, co jest widoczne na papierze (lub innym nośniku), na którym powstają kolory w wyniku odbicia padającego światła) w bieżących warunkach.

Istnieje modne ustawienie, które pozwala zmniejszyć intensywność niebieskiego składnika.

Marketerzy próbowali zastraszyć użytkownika, aby pokazać poziom staranności producenta. Oczywiście nie ma szkodliwego promieniowania UV (widmo powyżej) i nie ma zmęczenia oczu spowodowanego szczególnie niebieskim światłem.

Jasne światło w zasadzie może prowadzić do zakłócenia rytmu dobowego (patrz artykuł o iPadzie Pro z wyświetlaczem 9,7 cala), ale wszystko można rozwiązać, dostosowując jasność do komfortowego poziomu i zniekształcając obraz balans kolorów, zmniejszający udział koloru niebieskiego, nie ma zupełnie sensu.

Podsumowując: ekran charakteryzuje się bardzo wysoką jasnością maksymalną i doskonałymi właściwościami przeciwodblaskowymi, dzięki czemu z urządzenia można bez problemu korzystać na zewnątrz, nawet w słoneczny letni dzień. W całkowitej ciemności jasność można zmniejszyć do komfortowego poziomu.

Można też skorzystać z trybu z automatyczną regulacją jasności, który sprawdza się całkiem nieźle. Do zalet ekranu zalicza się również skuteczną powłokę oleofobową, brak szczeliny powietrznej w warstwach ekranu i migotania, wysoki kontrast, doskonałą jednorodność czarnego pola, dobrą stabilność czerni przy odchyleniu wzroku od prostopadłego do płaszczyzna ekranu, gama kolorów sRGB (przy wyborze odpowiedniego profilu) i akceptowalny balans kolorów. Ekran nie ma znaczących wad, jego jakość jest na bardzo wysokim poziomie.