RECENZJA: Honor 5X — luksusowy, mocny smartfon za rozsądną cenę — Lifehacker

Projekt i łatwość obsługi

Wymiary każdego smartfona opierają się przede wszystkim na przekątnej ekranu i Honor 7 nie jest wyjątkiem. Smartfon jest dość kompaktowy, doskonale leży w dłoni, a dzięki lekko kanciastemu korpusowi mniej więcej dobrze trzyma się dłoni. Oczywiście do telefonu metalowego. Ten sam iPhone 6 jest naprawdę straszny do trzymania w rękach, ponieważ ciągle próbuje się wyślizgnąć. Z Honorem 7 jest mniej więcej tak samo, ale w znacznie mniejszym stopniu.

Smartfon dostępny jest w dwóch wersjach kolorystycznych: grafitowo-szarym i metalicznym srebrnym. Istnieje jednak (nie nasz) inny kolor — złoty. Jest to typowe dla modelu Honor 7 AL10, który sprzedawany jest w Chinach. Urządzenie premium dla Chińczyków, którzy mają obsesję na punkcie wszystkiego, co błyszczące.

Z przodu wszystko jest proste i bez zbędnych dodatków. Nad wyświetlaczem umieszczono przedni aparat z własną lampą błyskową, głośnikiem i zestawem czujników.

Pod ekranem nie ma nic. Przyciski sterujące systemem zostały przeniesione do interfejsu. Ich lokalizację konfiguruje się z poziomu menu. Swoją drogą zajmują dużo miejsca na ekranie, więc tak naprawdę nie mamy 5,2, a raczej coś w okolicach 5 cali użytecznej powierzchni wyświetlacza.

Z tyłu otwiera się, że tak powiem, design smartfona. Na górze i na dole znajdują się plastikowe wstawki zakrywające anteny. Na środku metalowego tyłu wypukły napis firmowy.

Kamera odstaje i widocznie trzeba to znosić. Wszystko zaczęło się od usterki w iPhonie 6, potem było to aktywnie kultywowane w serii Galaxy od Samsunga i gotowe. Teraz inżynierowie mogą już oficjalnie oszukać siebie i pozostawić obiektyw aparatu wystający ponad korpus. To trend sezonu, nic nie da się zrobić. Czekamy na iPhone’a 7, gdzie obiektyw będzie porównywany z korpusem i wszyscy będą śpieszyć się z kopiowaniem tego rozwiązania.

Na prawo od oka aparatu znajduje się podwójna lampa błyskowa. A poniżej skaner linii papilarnych, który w Honorze 7 zyskał dodatkową funkcjonalność. Pad rozpoznaje kilka gestów:

• proste dotknięcie w menu — cofnij się, w aparacie — zwolnij migawkę/rozpocznij nagrywanie
• długie dotknięcie — powrót do ekranu głównego
• podwójne dotknięcie — usuń wszystkie powiadomienia przy opuszczonej kurtynie
• przesuń w dół – otworzy się kurtyna powiadomień
• przesuń w górę — otwarte ostatnio używane aplikacje

Dwie ostatnie akcje wymagają pewnych umiejętności. Musisz poruszać palcem powoli i ostrożnie. Skaner nie rozpoznaje nieostrożnych kliknięć. Za pomocą tego czujnika możesz także odebrać połączenie lub wyłączyć alarm. Po prostu jakoś zapomnieli o nawigacji w galerii.

Czujnik działa dość szybko. W trybie uśpienia wystarczy przyłożyć palec i za pół sekundy, a może i mniej, smartfon się odblokuje.

Dodatkowo algorytm cały czas się uczy i im częściej odblokujesz smartfon palcem, tym dokładniej zareaguje w przyszłości.

Na dolnej krawędzi znajduje się złącze Micro USB. Wsparcie OTG na miejscu. Po prawej stronie portu znajduje się mikrofon, a po lewej głośnik multimedialny. Ten ostatni jest na tyle głośny, że nie przegapisz połączenia nawet na hałaśliwej ulicy.

Po lewej stronie znajduje się specjalny przycisk. Domyślnie jest skonfigurowany do uruchamiania różnych krajowych sieci społecznościowych i aplikacji e-mail. Na szczęście kluczem można otworzyć dowolną inną aplikację, na przykład latarkę.

Przycisk wywoływania dodatkowych aplikacji

Klawisz regulacji głośności

Przycisk zasilania

Nie jestem fanem posiadania takich fizycznych przycisków. OnePlus Two ma mniej więcej to samo. Tam fizyczna dźwignia odpowiada za przełączenie smartfona w tryb Nie przeszkadzać. W obu smartfonach ciągle zdarzało się, że niechcący dotykałem tych przycisków. Moim zdaniem jest to niewygodne. Byłoby lepiej, gdyby producenci zaprojektowali „sprzętowy” przycisk aparatu, taki jak w smartfonach Sony. Ta rzecz jest o wiele bardziej konieczna.

Każdy smartfon Huawei z preinstalowaną powłoką EMUI może pochwalić się całym zestawem najróżniejszych dodatkowych gestów, trybami pracy interfejsu, własnymi algorytmami szyfrowania i innymi bajerami. Są bardzo przydatne, jak na przykład wybudzenie ekranu podwójnym dotknięciem lub zrobienie zrzutu ekranu poprzez dotknięcie kostką.

Istnieją również absolutnie głupie funkcje, takie jak wirtualny przycisk do szybkiego uruchamiania różnych narzędzi.

Prawdopodobnie nie podoba mi się tylko jedna rzecz w całej skorupie. Jest to markowa klawiatura.

Jest zaśmiecony różnymi symbolami i zawijasami, język przełącza się spacją, a w prawym dolnym rogu znajduje się klawisz o bardzo dziwnej funkcjonalności. Pod tym względem natywna klawiatura Google jest znacznie wygodniejsza (na prawym zrzucie ekranu).

Aparaty, jakość zdjęć i filmów

Główny moduł aparatu Honora 5X to 13-megapikselowy czujnik pokryty obiektywem z przysłoną F2.0 i równoważną ogniskową 28 mm. W kamerze systemowej nie ma trybu ręcznego, w głębi ustawień aplikacji można dostosować ISO, balans bieli oraz dostosować parametry takie jak ekspozycja, nasycenie, kontrast i jasność. Interfejs aparatu umożliwia regulację ekspozycji za pomocą suwaka znajdującego się obok ramki autofokusa.

W warunkach wystarczającego oświetlenia naturalnego aparat smartfona pozwala robić całkiem niezłe zdjęcia, odwzorowanie kolorów i balans bieli są dokładne, jednak zakres dynamiczny mógłby być większy. Ostrość w centrum kadru jest na dobrym poziomie, jednak w kierunku brzegów wyraźnie spada, co jest zauważalne nawet bez powiększania zdjęcia. MOŻLIWE DO KLIKNIĘCIA! Po lewej stronie zdjęcia Huawei Honor 5X, po prawej — Apple iPhone 6s Plus:

Tryb HDR w Honorze 5X jest taki sam jak w starszym modelu, w wielu sytuacjach kompresja tonów występuje tylko w środku widma, jednocześnie cienie przechodzą w czerń, a światła w biel. MOŻLIWE DO KLIKNIĘCIA! Po lewej stronie zdjęcia Huawei Honor 5X, po prawej — Apple iPhone 6s Plus:

Przy słabym i/lub sztucznym oświetleniu zdjęcia tracą ostrość, ale większość szczegółów w centrum kadru zostaje zachowana. MOŻLIWE DO KLIKNIĘCIA! Po lewej stronie zdjęcia Huawei Honor 5X, po prawej — Apple iPhone 6s Plus:

Huawei jest jednym z niewielu, którzy potrafią pracować z fotografią panoramiczną. Proces robienia zdjęć nie jest trudny, fotopanel skleja się szybko i bez szwów. Rezultatem jest 57-megapikselowy obraz o niemal idealnych proporcjach. Jedyną wadą jest mydlaność obrazu. MOŻLIWE DO KLIKNIĘCIA! Powyżej panorama Huawei Honor 5X, poniżej Apple iPhone 6s Plus:

Przedni aparat o rozdzielczości 5 megapikseli może rejestrować wideo w rozdzielczości HD, przysłona obiektywu to F2.4, a jego ogniskowa odpowiada 22 mm. Jakość powstałych zdjęć jest przeciętna, nie podobało mi się odwzorowanie kolorów i mydlaność. PIERDOLONY!

Smartfon nagrywa wideo w maksymalnej rozdzielczości 1920*1080 pikseli przy 30 kl./s i z dźwiękiem stereo. Materiał filmowy jest dość przeciętny, a wszystko na poziomie smartfonów z tej samej kategorii cenowej, co Honor 5X. Oprócz trybu głównego dostępny jest tryb slow motion w rozdzielczości VGA przy 120 kl./s i z dźwiękiem stereo oraz tryb zdjęć interwałowych w rozdzielczości HD i bez dźwięku.

Konkurenci

Cena Huawei Honor 5A na listopad 2020 wynosi 8990 rubli. Nazwijmy Samsunga Galaxy J3 (2020) i Xiaomi Redmi 3 konkurentami o tej samej cenie i cechach.

Xiaomi Redmi 3 — wydaje się być lepszy we wszystkim: większa wydajność i autonomia, lepsze aparaty, jest nawet wersja ze skanerem linii papilarnych. Honor 5A wyróżnia się składaną obudową z wyjmowanym akumulatorem, osobnym slotem na kartę pamięci oraz faktem, że sprzedawany jest oficjalnie i z gwarancją. Tego samego Redmi 3 można też kupić w oficjalnym sklepie, jednak w tym przypadku jego cena nagle skacze o kilka tysięcy rubli.

Samsung Galaxy J3 (2020) — budżetowy telefon koreańskiego giganta, kosztuje średnio o 2 tys. więcej. Wyróżnia się wyświetlaczem AMOLED, nieco bardziej kompaktową obudową i dłuższą żywotnością baterii. Huawei Honor 5A pochwala 16 GB pamięci w porównaniu z 8 GB. Pod innymi względami smartfony są w przybliżeniu porównywalne.

Pozycjonowanie

Submarka Huawei zaprezentowała interesujący pod względem ceny i parametrów technicznych smartfon Honor 7C. Nie wiem jak przedstawiciele firmy, ale ja już zacząłem się mylić co do tych modeli: Honor 7A, Honor 7C, Huawei Y9, Honor 7A Pro, Honor 6C Pro, Huawei P Smart, Honor 7C Pro. Wszystkie te urządzenia są podobne jak dwie krople wody, mają plus minus podobne parametry i kosztują do 15 000 rubli.

Recenzja smartfona Honor 7A Pro (AUM-L29)

Recenzja smartfona Huawei P Smart (FIG-LX1)

Recenzja smartfona Honor 6C Pro

Smartfon Honor 7C ma jasne pozycjonowanie: zapewnić możliwość korzystania z płatności zbliżeniowych za pomocą wbudowanego chipa NFC i nie stracić innych ważnych nowoczesnych funkcji: Google Android 8, wydłużony ekran, podwójny aparat, odblokowanie twarzą i odcisk palca skaner. Dodatkowo warto dodać, że 7C posiada nie tylko dwa sloty na karty SIM, ale także osobny slot na kartę pamięci microSD o pojemności do 256 GB!

Wydaje mi się, że biorąc pod uwagę możliwości telefonu i cenę 11 000 rubli, Honor 7C może stać się bestsellerem w swoim przedziale cenowym.

Powiązane linki

Recenzja smartfona Huawei P10 Lite

Recenzja smartfona Honor 8 Lite

Recenzja smartfona HTC U Play

Recenzja smartfona Honor 7A Pro (AUM-L29)

Recenzja smartfona Huawei P Smart (FIG-LX1)

Recenzja smartfona Honor 6C Pro

Udostępnij: 

Jesteśmy w sieciach społecznościowych:

Ekran

Smartfon Honor 7C wyposażony jest w wyświetlacz IPS pokryty szkłem 2.5D. Ekran ma fizyczne wymiary 65×130 mm przy przekątnej 5,7 cala i proporcjach 18:9, a gęstość pikseli wynosi około 283 ppi. Rozdzielczość ekranu wynosi 1440×720. Ramki po bokach ekranu mają prawie 4 mm szerokości, u góry – 10 mm, a u dołu – 12 mm.

Testy wielodotyku diagnozują obsługę 10 jednoczesnych dotknięć. Istnieje również czujnik światła, który umożliwia automatyczną regulację jasności.

Szczegółowe badanie za pomocą przyrządów pomiarowych przeprowadził redaktor działów „Monitory” i „Projektory i telewizja” Aleksiej Kudryavtsev. Oto jego opinia eksperta na ekranie badanej próbki.

Przednia powierzchnia ekranu wykonana jest w formie szklanej płyty o lustrzanie gładkiej powierzchni, odpornej na zarysowania. Sądząc po odbiciu obiektów, właściwości przeciwodblaskowe ekranu są nieco gorsze niż ekranu Google Nexusa 7 (2020) (zwanego dalej po prostu Nexusem 7). Dla jasności oto zdjęcie, na którym na wyłączonych ekranach odbija się biała powierzchnia (po lewej — Nexus 7, po prawej — Honor 7C, wtedy można je rozróżnić według rozmiaru):

Ekran Honora 7C jest nieco jaśniejszy (jasność według zdjęć wynosi 127 w porównaniu do 118 w przypadku Nexusa 7). Zjawy odbitych obiektów na ekranie Honor 7C są bardzo słabe, świadczy to o tym, że pomiędzy warstwami ekranu (a dokładniej między zewnętrzną szybą a powierzchnią matrycy LCD) nie ma szczeliny powietrznej (OGS – One Glass Solution ekran typu).

Ze względu na mniejszą liczbę granic (typ szkło/powietrze) o bardzo różnych współczynnikach załamania światła takie ekrany wyglądają lepiej w warunkach intensywnego oświetlenia zewnętrznego, jednak ich naprawa w przypadku pękniętego szkła zewnętrznego jest znacznie droższe, ponieważ konieczna jest wymiana konta całego ekranu. Na zewnętrznej powierzchni ekranu może znajdować się specjalna powłoka oleofobowa (odporna na tłuszcz), ale jeśli takowa istnieje, jest ona znacznie gorsza pod względem skuteczności niż w Nexusie 7, więc odciski palców są prawie równie trudne do usunięcia i pojawiają się mniej więcej na wysokości z taką samą prędkością jak w przypadku zwykłego szkła.

Przy ręcznym sterowaniu jasnością i wyświetlaniu białego pola na pełnym ekranie, maksymalna wartość jasności wynosiła około 430 cd/m², minimalna 3 cd/m². Maksymalna jasność jest dość wysoka, a biorąc pod uwagę dobre właściwości przeciwodblaskowe, coś na ekranie można zobaczyć nawet w słoneczny dzień na zewnątrz.

W całkowitej ciemności jasność można zmniejszyć do komfortowej wartości. Istnieje automatyczna regulacja jasności w oparciu o czujnik światła (znajduje się na lewo od przedniego aparatu). W trybie automatycznym, gdy zmieniają się warunki oświetlenia zewnętrznego, jasność ekranu zarówno wzrasta, jak i maleje. Działanie tej funkcji uzależnione jest od położenia regulacji jasności, użytkownik może za jej pomocą spróbować ustawić wymagany poziom jasności w aktualnych warunkach.

Lekko zwiększyliśmy jasność w całkowitej ciemności, w efekcie w takich warunkach funkcja automatycznej jasności zaczęła zmniejszać jasność do 20 cd/m², w biurze oświetlonym sztucznym światłem (ok. 550 luksów) zostało ustawione na 170 cd/m², w bardzo jasnym otoczeniu (co odpowiada oświetleniu na zewnątrz w pogodny dzień, ale bez bezpośredniego światła słonecznego — 20 000 luksów lub nieco więcej)

zwiększona do 430 cd/m². Byliśmy całkiem zadowoleni z wyniku. Okazuje się, że funkcja automatycznej jasności działa odpowiednio i pozwala użytkownikowi dostosować swoją pracę do indywidualnych wymagań. Na każdym poziomie jasności nie ma znaczącej modulacji podświetlenia, dzięki czemu nie występuje migotanie ekranu.

W tym smartfonie zastosowano matrycę typu IPS. Mikrofotografie pokazują typową strukturę subpikseli IPS:

Dla porównania można zobaczyć galerię mikrofotografii ekranów stosowanych w technologii mobilnej.

Ekran ma dobre kąty widzenia bez znaczącego przesunięcia kolorów nawet przy dużych odchyleniach widoku od prostopadłej do ekranu i bez odwracania odcieni (z wyjątkiem najciemniejszych przy odchyleniu wzdłuż jednej przekątnej). Dla porównania oto zdjęcia, na których te same obrazy wyświetlane są na ekranach Honora 7C i Nexusa 7, przy czym jasność ekranu jest początkowo ustawiona na około 200 cd/m², a balans kolorów w aparacie jest na siłę przestawiony na 6500 K

Białe pole prostopadłe do ekranów:

Zwróć uwagę na dobrą jednolitość jasności i odcienia koloru białego pola.

I zdjęcie testowe:

Kolory na ekranie Honora 7C są nieco bardziej nasycone. Dalsze testy wykazały, że jest to spowodowane nieco zwiększonym kontrastem kolorów. Balans kolorów między Nexusem 7 a naszym ekranem testowym jest nieco inny.

Teraz pod kątem około 45 stopni do płaszczyzny i boku ekranu:

Widać, że kolory nie zmieniły się zbytnio na obu ekranach, ale w Honorze 7C kontrast spadł w większym stopniu ze względu na mocne rozjaśnienie czerni. Zaczął także wykazywać oznaki odwracania ciemnych odcieni.

I białe pole:

Jasność pod kątem ekranów spadła (co najmniej 5 razy, biorąc pod uwagę różnicę w czasie otwarcia migawki), ale w przypadku Honoru 7C spadek jasności jest większy. Przy odchyleniu po przekątnej czarne pole znacznie się rozjaśnia, ale pozostaje warunkowo neutralnie szare. Pokazują to poniższe zdjęcia (jasność białych obszarów w kierunku prostopadłym do płaszczyzny ekranów jest taka sama!):

I z innej perspektywy:

Patrząc prostopadle, jednorodność czarnego pola jest doskonała:

Kontrast (mniej więcej na środku ekranu) jest wysoki — około 1600:1. Czas reakcji czarno-biało-czarny wynosi 24 ms (14 ms wł., 10 ms wył.). Przejście pomiędzy półtonami szarości 25% i 75% (w oparciu o numeryczną wartość koloru) i z powrotem zajmuje łącznie 43 ms. Krzywa gamma, zbudowana z 32 punktów w równych odstępach w oparciu o numeryczną wartość odcienia szarości, nie ujawniła żadnych blokad ani w światłach, ani w cieniach.

Urządzenie to posiada pewnego rodzaju dynamiczną regulację jasności podświetlenia w zależności od charakteru wyświetlanego obrazu. W rezultacie wynikająca z tego zależność jasności od odcienia (krzywa gamma) może nie odpowiadać krzywej gamma obrazu statycznego, ponieważ pomiary przeprowadzono przy sekwencyjnym wyświetlaniu odcieni szarości na prawie całym ekranie.

Z tego powodu przeprowadziliśmy szereg testów — określając kontrast i czas reakcji, porównując czarne oświetlenie pod kątem — (jednak jak zawsze) przy wyświetlaniu specjalnych szablonów o stałej średniej jasności, a nie pól monochromatycznych w cały ekran. Ogólnie rzecz biorąc, taka nieprzełączalna korekta jasności wyrządza tylko krzywdę, ponieważ ciągła zmiana jasności ekranu może przynajmniej powodować pewien dyskomfort.

Gama kolorów zbliżona do sRGB:

Zakrzywienie granicy pokrycia na przejściu z żółtego na zielony pokazuje, że przeprowadzana jest jakaś korekta programowa (nie jest jasne dlaczego). Z widm wynika, że ​​filtry matrycowe umiarkowanie mieszają ze sobą składniki:

W rezultacie wizualnie kolory na tym ekranie nie będą odbiegać od naturalnych, ale wynik psuje lekkie przeszacowanie kontrastu kolorów. Równowaga odcieni w skali szarości jest kompromisem, ponieważ temperatura barwowa jest znacznie wyższa niż standardowe 6500 K, ale odchylenie od widma ciała doskonale czarnego (ΔE) wynosi poniżej 10, co jest uważane za akceptowalny wskaźnik dla urządzenia konsumenckiego.

Jednocześnie temperatura barwowa i ΔE zmieniają się niewiele w zależności od odcienia — ma to pozytywny wpływ na wizualną ocenę balansu kolorów. (Najciemniejsze obszary skali szarości można zignorować, ponieważ balans kolorów nie jest tam zbyt ważny, a błąd pomiaru charakterystyki kolorów przy niskiej jasności jest duży.)

To urządzenie umożliwia regulację balansu kolorów poprzez regulację odcienia na kole kolorów.

Na powyższych wykresach krzywe są bez kor. odpowiadają wynikom bez jakiejkolwiek korekcji balansu kolorów, a krzywe Corr. — dane uzyskane po przesunięciu punktu do pozycji wskazanej na obrazku powyżej. Można zauważyć, że zmiana balansu odpowiada oczekiwanemu wynikowi, ponieważ temperatura barwowa zbliżyła się do wartości standardowej, a ΔE nieznacznie wzrosło.

Z takiej korekty jest pewien pożytek, ale maksymalna jasność spadła do 380 cd/m², a to i tak nie jest dużo. Należy pamiętać, że ta funkcja jest zaimplementowana jako opcja pokazowa, ponieważ nie ma liczbowego odzwierciedlenia korekcji, nie ma pola do pomiaru balansu kolorów, a zakres nie jest wystarczający do skorygowania zarówno ΔE, jak i temperatury barwowej.

Istnieje modne ustawienie, które pozwala zmniejszyć intensywność niebieskiego składnika.

Marketerzy próbowali zastraszyć użytkowników, aby pokazać poziom staranności producenta. Oczywiście ekran nie jest narażony na promieniowanie UV (widmo powyżej) i nie powoduje zmęczenia oczu spowodowanego szczególnie niebieskim światłem. W zasadzie jasne światło może prowadzić do zakłócenia rytmu dobowego (patrz artykuł o iPadzie Pro z wyświetlaczem 9,7 cala), ale wszystko można rozwiązać, dostosowując jasność do komfortowego poziomu, a na to absolutnie nie ma sposobu zniekształcają równowagę kolorów, zmniejszając udział zmysłu błękitu.

Podsumowując: ekran charakteryzuje się dość dużą jasnością maksymalną i dobrymi właściwościami przeciwodblaskowymi, dzięki czemu z urządzenia można bez problemu korzystać na zewnątrz, nawet w słoneczny letni dzień. W całkowitej ciemności jasność można zmniejszyć do komfortowego poziomu. Możliwe jest także skorzystanie z trybu z automatyczną regulacją jasności, który sprawdza się odpowiednio.

Zaletami ekranu jest brak szczeliny powietrznej w warstwach ekranu i migotania, wysoki kontrast, doskonała jednorodność czarnego pola, akceptowalny balans kolorów i gama kolorów zbliżona do sRGB. Wadami są bardzo słaba powłoka oleofobowa (jeśli występuje), niska stabilność czerni przy odchylaniu wzroku od prostopadłości do płaszczyzny ekranu, a także niewymienna dynamiczna regulacja jasności podświetlenia i lekko zawyżony kontrast kolorów. Generalnie ekran jest niedrogą opcją na matrycy IPS, nie budzi ani zachwytu, ani odrazy.